IndeksFAQSzukajUżytkownicyGrupyRejestracjaZaloguj

Share | .
 

 Korytarz.

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down 
Idź do strony : Previous  1, 2, 3, 4
AutorWiadomość




Uczeń Slytherin
Rok Nauki : VII
Wiek : 25
Skąd : Epping
Galeony : 6
Dodatkowo : Teleportacja
  Liczba postów : 214




Gracz






PisanieTemat: Korytarz.    Czw 11 Lis - 17:45

First topic message reminder :

Korytarz na drugim piętrze.

Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora

AutorWiadomość



avatar

Student Ravenclaw
Rok Nauki : IX
Wiek : 20
Skąd : Paryż, Francja
Czystość Krwi : 50%
Galeony : 46
Dodatkowo : metamorfomagia
  Liczba postów : 56
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13341-beatrice-michelle-verges#356362
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13344-relacje-beatrice#356370
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13343-avis#356369
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13345-beatrice-michelle-verges#356374




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Nie 27 Lis - 17:39

Nie wyszła jeszcze do końca z szoku po załatwianiu potrzeb fizjologicznych zgodnie z poczynaniami odmiennej płci, gdy już przytrafiła się kolejna dziwna sytuacja. Z całym impetem wpadła na nią jakaś osóbka, wyglądające teraz na zupełnie drobniutką. Naturalnie, nie była to wina Beatrice.
Beatrice w ogóle zazwyczaj była niewinna.
Jednak zanim udało jej się przybrać zwykłą dla siebie, oburzoną i wyniosłą twarz, zebrała już ochrzan i to jeszcze jako tępy mięśniak. Którym przecież nawet nie była.
- Hej, hej, spokojnie. Nie tylko ja tutaj powinienem uważać, ty też tak nie pędź, princesse. - wyrzuciła z siebie, kiedy dziewczyna skończyła się drzeć. Verges to osoba, która lubi wykorzystywać zaistniałe sytuacje na swoją korzyść. A teraz mogła sobie poeksperymentować i przy okazji zabawić się nieco tą Ślizgonką.
Może i głos się jej zmienił, był niższy i troszkę bardziej chrapliwy, niż normalnie. Francuski akcent jednak pozostał, ale Beatrice zwyczajnie nie była w stanie go jak narazie ukryć.
W swojej normalnej postaci Krukonka zgnoiłaby tą dziewczynę bez mrugnięcia okiem. Prawdopodobnie rozpętałoby się tam małe piekło, bo Bea nie lubiła być oskarżana o czyjąć głupotę. Zwyczajnie darłyby się, jak dwie przekupki. Teraz jednak panna Verges miała niesamowicie dobry humor i była troszkę skołowana, bo... Bo była panem Verges.
Podniosła różdżkę nieznajomej, która zatrzymała się na posadzce obok jej nowiutkiej tenisówki. Z uśmiechem jej ją podała, mając nadzieję, że nie skończy im się ta zabawa na zirytowanym fuknięciu. Byłaby szkoda... Musiałaby w końcu szukać nowej ofiary!
- Jestem Michel. - przedstawiła się, oddając blondynce jej własność.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Slytherin
Rok Nauki : VIII
Wiek : 19
Skąd : Liverpool, Anglia
Czystość Krwi : 75%
Galeony : 288
Dodatkowo : Jasnowidzenie
  Liczba postów : 465
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13398-andrea-jeunesse
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13431-andzia-gandzia-zaprasza
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13420-andrea-jeunesse
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13421-andrea-jeunesse




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Nie 27 Lis - 18:01

Problem pojawiał się w momencie, w którym Ślizgonka lubiła się pojedynkować zarówno różdżką, jak i pięściami. Gdyby tylko Beatrice wdała się w nią w pyskówkę, ba, spróbowałaby ją zgnoić, to prędzej dostałaby w swoją śliczną twarzyczkę chudą ręką Angielki, niż zdążyłaby skończyć zdanie. Drugim problemem był fakt, że wizje czasami przychodziły w najmniej odpowiednim momencie a ona umiała wyczuwać ludzi do tego stopnia, by wiedzieć, że kręcili, więc Krukonka sporo ryzykowała w tej chwili. Tymczasem jednak Andrea nie przejęła się tępym mięśniakiem, który irytował ją samym faktem, że w ogóle stoi naprzeciwko niej.
- Urocze, Michel, ale teraz zejdź mi z drogi - przechwyciła różdżkę i bez mrugnięcia okiem wkroczyła do łazienki zajmując jedno jedyne lustro. Po kolei wyjmowała z kosmetyczki korektor i puder, którym zatuszowała okropne sińce pod oczami. Chciała się tylko wyspać, ale teraz nienawidziła spania na tyle, by wyglądać jak chodzący trup. Ostatnio wypijała hektolitry kawy. Chłopak nie dawał za wygraną, stając w wejściu i przyglądając jej się z jawnym rozbawieniem.
- I co się tak cieszysz jak głupi do sera? Kobiety czasami się malują, taadaa, zagadka rozwiązana, dlaczego czasami rano budzicie się koło potworów - powiedziała z przekąsem spoglądając na jego odbicie w lustrze i gestykulując przy tym żwawo szczoteczką od tuszu do rzęs. A może był w pełni czystokrwistym czarodziejem, który w jej mniemaniu był ułomny i nie wiedział co do kosmetyk? W każdym razie jej makijaż potrwał krótko i ograniczał się do pomalowania rzęs. Potem uperfumowała się przyjemnie pachnącym zapachem, który niewątpliwie wprawił ją w dobry nastrój - uśmiechnęła się sama do siebie! A na koniec zaczęła czesać długie włosy, opadająco luźno na jej ramiona.
- Dalej tam stoisz? - nie wiedziała o co mu chodziło, ale zaczęła coraz mocniej się denerwować.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Ravenclaw
Rok Nauki : IX
Wiek : 20
Skąd : Paryż, Francja
Czystość Krwi : 50%
Galeony : 46
Dodatkowo : metamorfomagia
  Liczba postów : 56
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13341-beatrice-michelle-verges#356362
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13344-relacje-beatrice#356370
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13343-avis#356369
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13345-beatrice-michelle-verges#356374




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Nie 27 Lis - 18:13

Starała się wykazać dobrym humorem, chciała zaczerpnąć z niego jak najwięcej. Niestety, Ślizgonka była bardzo toporna i tylko i wyłącznie się denerwowała. Chyba bardzo chciała mieć słaby dzień. Uparła się, żeby każdego hejtować? Halo, miała tu uroczego Krukona! Dobrze zbudowanego, inteligentnego i rozumiejącego kobiety... Jakby sam był kobietą, ha!
- Nawet nie powie, jak masz na imię? - westchnęła teatralnie, chwytając się przy tym za serce. Oparła się o framugę drzwi, obserwując poczynania blondynki. Doskonale znała się na makijaże, choć zwykle używała go nieco więcej od niej. Nie dlatego, że potrzebowała - po prostu lubiła. Widziała, że Ślizgonka musi być mocno niewyspana i nawet przez chwilę kusiło ją, żeby podsunąć jej jakiś sprawdzony sposób na sińce pod oczami. Zaraz jednak uznała, że nie musi tego robić, a więc sobie daruje. Poza tym jako Michel raczej nie powinna bawić się w kosmetykowego znawcę.
- Ach, teraz rozumi te wszystkie potworki... - pokręciła głową z niedowierzaniem. Uznała, że spędzi tu jeszcze tylko chwilę. Spokojnie mogłaby znaleźć sobie jakąś inną ofiarę, która łatwiej dałaby się nabrać. Zabawa byłaby przyjemniejsza i bardziej bezproblemowa...
Ale przy tym i mniej wymagająca. Bea zawsze lubiła wyzwania i się ich podejmowała. Ślizgonka była ładna i zadziorna - jak narazie wyraźnie niezainteresowana, ale... Zobaczmy, jak się to wszystko potoczy.
- Oui, zabronisz mi? - zainteresowała się, zaplatając ręce na klatce piersiowej.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Slytherin
Rok Nauki : VIII
Wiek : 19
Skąd : Liverpool, Anglia
Czystość Krwi : 75%
Galeony : 288
Dodatkowo : Jasnowidzenie
  Liczba postów : 465
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13398-andrea-jeunesse
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13431-andzia-gandzia-zaprasza
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13420-andrea-jeunesse
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13421-andrea-jeunesse




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Nie 27 Lis - 18:53

Te wypowiedzi jak potłuczona gąska były tak urocze, że przez dłuższy moment wpatrywała się w niego z rozbawionym półuśmieszkiem. Wyczuła francuski akcent, więc rozumiała, że pewnie ciężko było się przestawić na piękną mowę angielską, a co dopiero z brytyjskim akcentem, taki jaki posiadała Ślizgonka. Pochowała kosmetyki do kosmetyczki, dalej rozczesując idealne, naturalne włosy, które połyskiwały w świetle a ostatnie słowa Krukona sprowokowały ją na tyle, że podeszła do niego z gracją kota.
- Jeśli nawet, to co? - spojrzała na niego z nieukrywaną wyższością, która patrząc na dzielącą ich różnicę wzrostu była trochę śmieszna. Ale i niezwykle urocza, co pewnie zauważyłby każdy chłopak - no i kobieta, która lubiła kobiety. Uśmiechnęła się zaraz po tym prowokująco, przesuwając palcem po jego przedramieniu.
- Skarbie, nie potrzebujesz mojego imienia - dodała, przekładając dłoń na jego tors. - Nim się obejrzysz mnie tu już nie będzie. Zresztą, podobno każdy facet marzy o romansie z nieznajomą - skierowała przenikliwie błękitne tęczówki na twarz Michela, będąc ciekawa co zrobi teraz. W końcu w bardzo szybkim czasie wlazła z buciorami w jego strefę komfortu, prawda? Zaciekawił ją rozwój dalszych wydarzeń - w sumie wyznawała zasadę "miłość to niewola i płacz", dlatego wolała niezobowiązujące romanse i wspólne robienie sobie dobrze.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Ravenclaw
Rok Nauki : IX
Wiek : 20
Skąd : Paryż, Francja
Czystość Krwi : 50%
Galeony : 46
Dodatkowo : metamorfomagia
  Liczba postów : 56
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13341-beatrice-michelle-verges#356362
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13344-relacje-beatrice#356370
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13343-avis#356369
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13345-beatrice-michelle-verges#356374




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Nie 27 Lis - 19:05

Nie, kompletnie tego nie przemyślała.
Nie miała pojęcia, jak zachowywać się jak facet. Znaczy jasne, znała jakieś podstawy i raczej nie wzbudzała za bardzo podejrzeń... Ale z każdą chwilą czuła, że wkopała się w coś, co jest mocno ponad nią. Jej nawet nie ciągnęło do kobiet, na Merlina!
A jednak Ślizgonka zaczęła się do niego przekonywać, w bardzo wyraźny sposób dając Beatrice do zrozumienia, że raczej nie zamierza już krzyczeć. W sensie, ze złości.
- Raczej by mnie to ni obeszło... - odparła zgodnie z prawdą, zerkając z góry na swoją rozmówczynię. Wkroczyła w jej strefę komfortu zbyt odważnie... Z drugiej strony, czy Bea sama się tak nie zachowywała przy niektórych facetach? Bywała bardzo bezpośrednia, nie oszukujmy się.
A jednak, teraz mogła postawić się na miejscu swoich ofiar. Z tym, że one zwykle były bardzo chętne, a ona... No cóż, nie zamierzała pociągnąć tego za daleko. To był jedynie malutki eksperyment.
- No nie, skąd masz taki pofuny informacje? - odruchowo położyła dłonie na biodrach dziewczyny, przysuwając ją jeszcze bliżej siebie. Dzięki temu wykroczyli nieco z łazienki, a bardziej stali z boku korytarza. "Michel" pochylił się nad blondynką, zbliżając ich twarze, ale dalej jedynie się uśmiechał.
Dobrze, że z panny Verges niezła aktorka. Inaczej Andrea stałaby przed rozdygotanym, mocno zagubionym blondynkiem w czarodziejskiej szacie.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Slytherin
Rok Nauki : VIII
Wiek : 19
Skąd : Liverpool, Anglia
Czystość Krwi : 75%
Galeony : 288
Dodatkowo : Jasnowidzenie
  Liczba postów : 465
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13398-andrea-jeunesse
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13431-andzia-gandzia-zaprasza
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13420-andrea-jeunesse
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13421-andrea-jeunesse




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Nie 27 Lis - 19:22

W zasadzie Andrea bardziej się bawiła tą sytuacją, niż brała ją na poważnie. I, o ironio, te dwie dziewczyny wcale nie różniły się charakterami. Obie były nienormalne, obie grały, bawiąc się uczuciami innych a do tego obie skrywały dwa sekrety, które w obu przypadkach mogły przynieść więcej problemów niż pożytku - nic dobrego nie mogło z tego wyjść. Skoro jednak Ślizgonka nie wiedziała, że Beatrice po prostu miała ochotę dorobić sobie męskie części intymne, to po co miała się od razu denerwować? Do tego jeszcze miały dojść.
- Bo takich jak ty... - tutaj zrobiła znaczącą pauzę, mierząc chłopaka wzrokiem. - ...zjadam na śniadanie - uśmiechnęła się urokliwie, trzepocząc wytuszowanymi niedawno rzęsami. Nie spodziewała się, że Krukon złapie ją za biodra, przyciągając do siebie, ale nie przeszkadzało jej to. W końcu nastała cisza a ich twarze znajdowały się zbyt blisko siebie.
- Wiem, że jestem ładna, ale nie musisz mi się przyglądać z tak bliskiej odległości, niezbyt to kulturalne - wymruczała nareszcie, układając swoje dłonie na jego przedramionach. Mogło to trochę wyglądać tak, jakby go odpychała a ona tylko próbowała nie wywrócić się w tej nienaturalnej dla jej kręgosłupa pozycji. Z co do wspomnienia o kulturze... głosiki w jej głowie zaczęły się śmiać, bo kto jak kto, ale o kulturze i takcie w takich sprawach nie powinna się w ogóle wypowiadać.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Ravenclaw
Rok Nauki : IX
Wiek : 20
Skąd : Paryż, Francja
Czystość Krwi : 50%
Galeony : 46
Dodatkowo : metamorfomagia
  Liczba postów : 56
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13341-beatrice-michelle-verges#356362
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13344-relacje-beatrice#356370
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13343-avis#356369
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13345-beatrice-michelle-verges#356374




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Nie 27 Lis - 19:31

Właściwie, to nie było aż tak źle. Znaczy jasne, Beatrice wcześniej nie znajdowała się aż tak blisko żadnej dziewczyny... Ale bardziej nienaturalne dla niej była chociażby taka różnica wzrostu, albo to oczekiwanie, że powinna zrobić jakiś większy krok. W związkach, nawet takich przelotnych, podpuszczała swoich partnerów i sprawiała, że myśleli, iż to oni na coś wpadli. Manipulowała ludźmi, a teraz miała być tą zmanipulowaną. Albo raczej tym zmanipulowanym.
- Piękna wręcz... - mruknęła jeszcze, po czym w końcu odważyła się zrobić coś, o co siebie nigdy nie podejrzewała. Bo jasne, była pod postacią faceta, ale jednak to wciąż była ona!
Całowanie Andrei wcale nie było takie złe. Wręcz przeciwnie, jej usta były miękkie i niesamowicie przyjemne. Michel, gdyby tylko naprawdę istniał, z całą pewnością chętnie by to powtórzył i pociągnął nawet dalej. Wewnętrzna Beatrice jakby zamilkła, napawając się tą chwilą. Bo teraz, z przymkniętymi powiekami i w takiej sytuacji, nic nie wydawało jej się nieodpowiednie.
Przesunęła Ślizgonkę stanowczo na bok, aby oprzeć ją plecami o ścianę. Nie przerywając pocałunku przysunęła się tak, że ich ciała się stykały, a jedną z dłoni przeniosła na jej kark.
Jeśli ona kiedyś się dowie, kim jestem... Prawdopodobnie mnie zabije, przemknęło Beatrice przez myśl, ale zaraz to od siebie odsunęła.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Slytherin
Rok Nauki : VIII
Wiek : 19
Skąd : Liverpool, Anglia
Czystość Krwi : 75%
Galeony : 288
Dodatkowo : Jasnowidzenie
  Liczba postów : 465
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13398-andrea-jeunesse
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13431-andzia-gandzia-zaprasza
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13420-andrea-jeunesse
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13421-andrea-jeunesse




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Nie 27 Lis - 19:52

Potem wszystko stało się na tyle szybko, że przestała się zastanawiać nad kolejnymi uszczypliwymi komentarzami wobec Krukona. Odwzajemniła pocałunek bez zbędnego wahania, skoro i tak mieli się - w teorii - więcej nie spotkać a on nawet nie znał jej imienia. Dłonie przeniosła na plecy chłopaka, wsuwając je ostrożnie pod koszulkę, po czym zaczęła gładzić nimi miękką skórę Michela. Było jej przyjemnie a delikatność z jaką ją traktował była niezbyt często spotykana u facetów. Przynajmniej ona dobierała sobie takich, u których przeważała stanowczość w ruchach.
I w końcu błogość, jaką czuła, przerwało niemiłe przeczucie, które pojawiało się dosyć często w jej głowie. Nie utożsamiała tego z wizjami i przepowiedniami, jednak nigdy, ale to absolutnie nigdy, jej nie zawiodło.
Głosiki w głowie podpowiadały jej, że Michel nie jest tym za kogo się podaje, podpowiadając jej, że trafiła na kolejne genetyczne dziwadło. Mówiły dalej, że w rzeczywistości nie ma Michela a Michelle, która lubiła zabawę ludźmi tak samo mocno, jak ona... to spowodowało, że Angielka na chwilę oderwała się od jego ust, jedną z dłoni układając na jego karku. No dobrze, skoro przeczucie podpowiadało jej, że całuje się z dziewczyną pod postacią chłopaka to pewnie tak było, ale... lubiła dziewczyny, więc dla niej to była sytuacja typu win-win. Oszukał/a ją, dlatego musiała to jakoś sprytnie rozegrać. Tymczasem korzystając z okazji, ponownie wpiła się w miękkie wargi swojego nieznajomego, zębami przygryzając najsubtelniej jak może jego dolną wargę. Potem przeniosła się z ust na szyję a w końcu dotarła do jego ucha. Z uśmiechem na ustach przesunęła czubkiem nosa po płatku ucha i z rozbrajającą szczerością wyszeptała:
- Wiem kim jesteś, nie musisz już udawać - i w takiej pozycji czekała na reakcję, z pewnością prawdziwą, bo Krukonka nawet nie podejrzewała, że rozmawia z pieprzonym jasnowidzem.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Ravenclaw
Rok Nauki : IX
Wiek : 20
Skąd : Paryż, Francja
Czystość Krwi : 50%
Galeony : 46
Dodatkowo : metamorfomagia
  Liczba postów : 56
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13341-beatrice-michelle-verges#356362
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13344-relacje-beatrice#356370
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13343-avis#356369
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13345-beatrice-michelle-verges#356374




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Nie 27 Lis - 20:18

Zrobiło się całkiem przyjemnie i Bea nawet oswoiła się z zaistniałą sytuacją. Nawet nie przeszkadzały jej dłonie Ślizgonki spoczywające na jej plecach, ani nic. Ogólnie, wszystko było jak najbardziej w porządku i panna Verges ani śniła teraz przerywać. Nie, kiedy jej zabawa trwa w najlepsze!
Andrea nagle jednak przerwała pocałunek i choć zaraz wróciła do pieszczot, to Beatrice już czuła, że coś jest nie tak. Nie dała rady już się tak odprężyć i teraz delikatne wargi blondynki wydawały się nieco... Dziwniejsze, jakby nieodpowiednie.
Wszystko wyjaśnił ten cichy szept.
Beatrice nie wiedziała, jakim cudem Ślizgonka się dowiedziała. Czyżby pod wpływem emocji jej wygląd zaczął się zmieniać? Była prawie pewna, że całkiem nad sobą panowała. Może dziewczyna była jakimś, dajmy na to, jasnowidzem? Albo widziała wcześniejszą przemianę Beatrice? To nie było zbyt prawdopodobne, przecież tamten korytarz był jeszcze pusty.
Odsunęła się jednak, z szerokim uśmiechem na ustach. Mogła wyglądać nieco psychodelicznie, gdy tak zaczęła się zmieniać z powrotem w siebie. Jednocześnie wyciągnęła różdżkę i odczyniła zaklęcia, które uprzednio naniosła na swoje ubrania - szata wróciła do odpowiednich rozmiarów, a tenisówki zmieniły się w eleganckie obcasy.
- Co za pech. Zaczęło się robić zabawnie. - jej uśmiech jedynie się poszerzył. Czuła, że Ślizgonka nie będzie zadowolona... W końcu została oszukana. Ale hej, dla Beatrice to było jak wspaniały dowcip.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Slytherin
Rok Nauki : VIII
Wiek : 19
Skąd : Liverpool, Anglia
Czystość Krwi : 75%
Galeony : 288
Dodatkowo : Jasnowidzenie
  Liczba postów : 465
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13398-andrea-jeunesse
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13431-andzia-gandzia-zaprasza
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13420-andrea-jeunesse
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13421-andrea-jeunesse




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Nie 27 Lis - 20:30

Przeczucie nigdy jej nie zawiodło, o czym przekonała się kiedy blondynka ponownie zaczęła się zmieniać. Przyglądała się temu ze stoickim spokojem, jednak podeszła do tematu bez większego entuzjazmu. Ona czasami wyglądała jak opętana przez samego demona, co na pewno jest bardziej spektakularne od dorabiania sobie cycków! Z drugiej strony cycki na zawołanie... skrzyżowała ręce pod piersiami, uśmiechając się złośliwie.
- Pod męską postacią byłaś ładniejsza, teraz wyglądasz jak żyrafa na szczudłach albo jak brzoza... - nawiązała tu zupełnie między wierszami do przysłowia "wysoki jak brzoza, głupi jak koza", nie sądziła jednak, że Francuzka będzie je znała. Nie wyglądała na zbyt oswojoną z jakąkolwiek kulturą Hogwartu.
- Z drugiej strony masz przyjemną buźkę, szkoda, że wolę chłopców. Ale jak mawiają, żeby życie miało smaczek raz dziewczyna, raz chłopaczek... usta masz przyjemne - ukazała rządek równych śnieżnobiałych ząbków, nie oczekując żadnej pozytywnej reakcji ze strony Beatrice. Igrała z ogniem, prowokując dziewczynę jak najbardziej świadomie. Trafił swój na swego, cudownie.
Usłyszała nawet w pewnym momencie oddalające się kroki kilka metrów dalej, jednak półmrok w głębi korytarza stanowczo utrudnił jej ujrzenie kim była dana postać. Potem wróciła do łazienki po swoją kosmetyczkę, spoglądając jeszcze raz na nieznajomą. I co? Teraz mogła jej co najwyżej wydrapać oczy albo wrócić do zabawy pod postacią kobiety.
A na koniec zrobiła wyjście smoka. Gdyby jeszcze miała ochotę to zaśpiewałaby jej move bitch, get out the way, jednak uznała, że kaleczący angielski Francuzki mógłby nie pojąć sensu. Zniknęła z korytarza szybciej, niż Beatrice się obejrzała.

zt
albo zt obie
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Slytherin
Rok Nauki : II
Wiek : 19
Skąd : Edynburg, Wielka Brytania
Czystość Krwi : 75%
Galeony : 119
  Liczba postów : 42
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14454-evie-hemmer
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14491-evie#383786
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14494-poczta-evie#383789
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14493-evie-hemmer#383788




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Sob 29 Kwi - 13:25

Po zajęciach z transmutacji miała cholernie dość nauki i zajęć. Czy ktoś może mi wyjaśnić jakim sposobem ta jedna lekcja ją tak wyczerpała? Zresztą nie chciała znać odpowiedzi od osób, które myślały że wszystko wiedzą i wszystkim rozum postradały. Wywróciła oczami wiedząc, e nikt nie będzie w stanie jej zobaczyć, jej pomóc. Była zdana na siebie. Jak zawsze. Schowała rzeczy do torby, którą ostatnio kupiła. Była bardzo zadowolona z zakupu dopóki nie zobaczyła miy rodziców. Denerwowało ich, że wydaje pieniądz na prawo i lewo i niczym się nie przejmuje. Przecież należało jej się! Bardzo starała się w szkole, poprawiała wyniki a na dodatek prawie miała pracę. Eh, w głowach im się przewraca. Ona nie była nimi, musi o siebie dbać. Jak każdy z resztą.
Przygryzła wargę patrząc się wzdłuż korytarza w którym kłębiło się kilkanaście osób. Nie była pusta. Może z tego opisu tak wyglądać, ale nie. Potrafiła się zachować racjonalnie i to nie wygląd był dla niej najważniejszy. Może i by tak było gdyby nie Ian, który nie żył, a wciąż dawała sobie radę dzięki niemu.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Uczeń Ravenclaw
Rok Nauki : VII
Wiek : 17
Skąd : Wyspa Skye, Szkocja
Czystość Krwi : 100%
Galeony : 100
  Liczba postów : 79
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14284-michaela-anika-dear#376972
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14614-why-are-you-so-mad#389925
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14291-michaela-dear
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14290-michaela-a-dear




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Sob 29 Kwi - 19:02

Doskonale zdawała sobie sprawę, że jej rocznik niedługo zaczyna lekcję, a do tego czasu musiała też coś zrobić. Nie powinno trwać długo, ale pozostawało jeszcze przygotowanie do zajęć i powtórzenie ostatniego materiału. Ostatnio poprawiła oceny i była z siebie bardzo zadowolona, niemniej ojciec i tak nie miał zamiaru jej chwalić ani jakkolwiek nagradzać. Michaela nie mogła się doczekać, kiedy zacznie na siebie zarabiać i będzie mogła opuścić ten dom wariatów. Nagle na kogoś wpadła, chociaż i tak nie miała zamiaru rozdrabniać się nad tym, kto to mógł być. Mimo wszystko była rozdrażniona i nie mogła się powstrzymać od powiedzenia czegoś, więc odwróciła się do dziewczyny, która upadła na podłogę.
- Następnym razem uważaj, jak chodzisz.
Krukonka chciała natychmiast odejść dalej w swoją stronę, jednak ostatnie słowo w tej konwersacji chyba nie było jej dane.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Slytherin
Rok Nauki : II
Wiek : 19
Skąd : Edynburg, Wielka Brytania
Czystość Krwi : 75%
Galeony : 119
  Liczba postów : 42
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14454-evie-hemmer
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14491-evie#383786
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14494-poczta-evie#383789
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14493-evie-hemmer#383788




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Nie 30 Kwi - 10:49

Zatrzymała się na chwilę jakby sobie coś przypominając i nagle stało się. Ktoś wszedł w nią. Popchnął swoim ogromnym ciałem tak, że upadła na podłogę. Boże, co za grubas! Może chociaż patrzyłaby ta niezdara przed siebie?! Czy ten dzień mógł być jeszcze bardziej chujowy? Uniosła głowę by zobaczyć kto to był. Sama się prosiła o bójkę, no proszę! Jak ona dawno kogoś nie wysłała do skrzydła szpitalnego. Nie wiedziała jakim cudem jeszcze nie sięgnęła po różdżkę. Dlaczego była taka litościwa dla tej dziewoi?! Prychnęła na jej słowa.
- To ty uważaj przed siebie. To, że masz tak wielką rodzinę, że nie starcza ci na normalne ubrania nie zwalnia cię od tego byś uważała na innych, lumpiaro.- parsknęła jadowicie w jej stronę i uśmiechnęła się szyderczo. Podniosła się zwinnie z podłogi sprawdzając czy wszystkie kości ma całe. Jak można było się tak zachowywać?! Może powinna napisać do tatusia? Oh, byłaby bardzo zadowolona gdyby ją wyrzucili. Hogwart by wiele nie stracił. Może nawet by zyskał.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Uczeń Ravenclaw
Rok Nauki : VII
Wiek : 17
Skąd : Wyspa Skye, Szkocja
Czystość Krwi : 100%
Galeony : 100
  Liczba postów : 79
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14284-michaela-anika-dear#376972
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14614-why-are-you-so-mad#389925
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14291-michaela-dear
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14290-michaela-a-dear




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Czw 4 Maj - 22:23

Chciała zignorować tę typiarę i odejść, ale nie dała rady, musiała coś odpowiedzieć. Odwróciła się na pięcie w stronę Ślizgonki i wbiła w nią przeszywające spojrzenie.
- Od kiedy niby trzeba uważać na innych? - parsknęła. - Każdy dba o siebie. To, że nie potrafisz to już nie moja wina.
Wzruszyła ramionami i uśmiechnęła się jadowicie. Zapowiadała się dłuższa sprzeczka, ale Michaela nie miała nic przeciwko temu. Ta druga sama się o to prosiła, niech teraz cierpi. Krukonka w ogóle nie żałowała, że ją popchnęła, a wręcz przeciwnie - z chęcią zrobiłaby to drugi raz, ale póki co nie miała powodu, bo w gruncie rzeczy ciężko było ją naprawdę rozwścieczyć. Przez lata praktyki nauczyła się już nad sobą panować. Skrzyżowała ręce na piersi i patrzyła na Ślizgonkę chłodnym, pogardliwym wzrokiem.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Slytherin
Rok Nauki : II
Wiek : 19
Skąd : Edynburg, Wielka Brytania
Czystość Krwi : 75%
Galeony : 119
  Liczba postów : 42
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14454-evie-hemmer
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14491-evie#383786
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14494-poczta-evie#383789
http://czarodzieje.my-rpg.com/t14493-evie-hemmer#383788




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Nie 7 Maj - 23:05

Co ta idiotka wyprawiała. Czy ona naprawdę wystawiała jej cierpliwość na próbę? To miał być jakiś test? Eh, zaraz może się zdziwi. Miała ochotę ją wysłać do szpitala. Wzięła głęboki wdech i powoli wypuściła powietrze. Dlaczego musiała przybywać pod jednym dachem z takimi ludźmi? Była bardzo nerwowa przez takich ludzi jak to coś.
- Mówisz o sobie? Jeśli tak to brawo[- warknęła i przeszła się korytarzem w jej stronę. Kiedy była blisko niej zacisnęła pięści nie mogła tego robić! W końcu ją zawieszą. Nie mogła ciągle krzywdzić te durne bezmyślne istoty, nie mogła! Miała już ją minąć ale tak po prostu nie mogła. Popchnęła ją na ścianę i nie zdziwiło ją kiedy usłyszała trzask. Ups.
Problemy najlepiej rozwiązuje się za pomocą siły. Niech mi jakiś kretyn powie, że jest inaczej. Przecież to była sama prawda. Może i to nie był żaden problem, ale... sama się o to prosiła. Dostała to, czego tak pragnęła. ruszyła inie oglądając się za siebie przyspieszonym krokiem.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Slytherin
Rok Nauki : VIII
Wiek : 19
Skąd : Londyn
Czystość Krwi : 90%
Galeony : 25
  Liczba postów : 35
http://czarodzieje.my-rpg.com/t15286-saskia-timney
http://czarodzieje.my-rpg.com/t15354-sassy#411577
http://czarodzieje.my-rpg.com/t15353-beryl#411562
http://czarodzieje.my-rpg.com/t15294-saskia-timny#408679




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Sob 23 Gru - 20:19

|grudniowe

Zwykle nie podejmowała pochopnych decyzji.
Zwykle też nie spóźniała się, nie jadała rano śniadania i nie zabierała z drogi kotów-przybłęd.
Okres przedświąteczny jednak najwyraźniej charakteryzował się występowaniem sekwencji nieracjonalnych zmian, dziwnych uniesień łaskawej woli (serca) oraz coraz bardziej odczuwalną pustką portfelową, w obliczu której nawet pozornie bezinteresowny gest mógł okazać się najprawdziwszym cudem. Musiała więc choć trochę wierzyć w anomalną magię świąt (lub przynajmniej wyjątkową uczciwość i miłość do zwierzaka właścicieli, czyli coś, czego nie oczekiwała nawet po sobie) skoro puchata kulka, która jeszcze kilka godzin temu bezwstydnie przeciągała się przy okiennicach zniszczonej kamienicy gdzieś w okolicach Hogsmeade, teraz dość odczuwalnie wierciła się w jej niezbyt pojemnej, zbyt eleganckiej i zgoła niepraktycznej torbie, z zaciekawieniem ostrożnie wystawiając swój puchaty łepek przez niewielką szparę w zamknięciu.
Być może w każdym innym przypadku trzy razy zastanowiłaby się zanim, wyciągając nagląco dłonie, pozwoliłaby podrapać swoje delikatne przedramiona, stracić jedyne drugie śniadanie (na rzecz pełnego kociego brzucha), i w dodatku męczyć się z kilka dodatkowym funtami ciężaru, które ciasno i nieco nerwowo przyciskała do swojej piersi.
Czego jednak nie robi się dla kilkudziesięciu dodatkowych galeonów?
Wizja nagrody (jakkolwiek szczerze i świadomie materialistyczna) obiecanej w magicznym ogłoszeniu, jako jedyna była w stanie dodać jej otuchy i zmusić do wytrzymania jeszcze kilku godzin dzielących od momentu opuszczenia murów szkoły oraz powrotu do Londynu.
Szybko jednak doszła do wniosku, że to nie jej cierpliwość zostanie wystawiona na największą próbę, a niestety studencka reputacja, o którą tak usilnie walczyła od kilku lat. O ile kilka pierwszych godzin zajęć upłynęło we względnym spokoju, o tyle mniej więcej w połowie czasu, gdy cisza zalegająca w kątach sali zaznaczała się ogólnym skupieniem uczestników wykonujących zadane zadanie, jej torba niespodziewanie postanowiła zaznaczyć swoją obecność, wydając z siebie ciche, lecz wystarczająco głośne miauknięcie, które błyskawicznie ściągnęło burzę spojrzeń kilkunastu ławkowych sąsiadów. Dłoń odruchowo powędrowała do ust, zasłaniając je w bliżej nieoczywistym geście. Niejasne przeczucie pojawiło się dopiero po chwili, zaraz przed tym, gdy wydała z siebie coś pomiędzy czknięciem oraz niewyraźnym mruknięciem, co zapewne w pierwotnym założeniu miało być podobna do dźwięku, który rozległ się w sali kilka sekund temu.
Niestety bez efektu, którego mogłaby sobie życzyć, przypominając bardziej zapowietrzające się zwierzę niż cokolwiek innego.
Poczuła że zaczyna robić jej się zdecydowanie zbyt gorąco, choć prawdopodobnie nagły, szkarłatny rumieniec kwitnący na jej policzkach, był raczej efektem napadu żałosnej pseudoczkwaki niż zdenerwowania obecnością zwierzaka w jej torbie. Na wszelki wypadek powtórzyła swój teatr najniższych lotów, w duchu przeklinając samą siebie. Tym razem jednak dodatkowo uzyskała uwagę profesora, który (zapewne zażenowany równie jak ona) uniósł pytająco brew.
Więcej już nie potrzebowała. - Zajrzę do skrzydła szpitalnego - odezwała się szybko, nerwowo i pośpiesznie pakując swoje rzeczy do nieszczęsnej torby. To jednak wywołało kolejną falę proszących, kocich miauknięć, które sprawiły, że w jeszcze większym pośpiechu opuściła salę, nie chcąc nawet myśleć, co pomyśleli sobie inni.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Hufflepuff
Rok Nauki : VIII
Wiek : 18
Skąd : Londyn
Czystość Krwi : 75%
Galeony : 718
Dodatkowo : prefekt naczelny
  Liczba postów : 1052
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13874-bridget-hudson
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13912-bridget#367825
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13915-bridget-hudson#367829
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13904-bridget-hudson




Moderator






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Pon 25 Gru - 1:42

Bridget nie mogła się już skupić na niczym innym poza uporczywym planowaniem przebiegu kolejnych świąt. Wracała w tym roku do domu, zresztą zawsze to robiła, bo szopka, którą odstawiała jej rodzina, była tak absorbująca i z każdą kolejną coraz ciekawsza, więc nie mogłaby przegapić tego widowiska. Zresztą zaczynała już tęsknić za domem. Wydarzenia ostatnich miesięcy, poprzeplatane wypadkami i nieprzyjemnymi sytuacjami, mocno przypomniały jej o tym, jak wielkim uczuciem darzyła swoich bliskich i jak bardzo odczuwała bycie oddaloną od nich przez większość roku.
Wszystko to oraz wiele innych myśli zaprzątało jej głowę podczas lekcji, która dodatkowo nie należała do najciekawszych. Czas ten poświęciła na skrobanie listu do domu, w którym żaliła się na zachowanie swojego kocura. Nie wiedziała, co się z nim ostatnio działo, ale znikał częściej niż zwykle i zdecydowanie mniej ochoczo wracał do Bridget w dormitorium. Dziewczyna będąc w zamku poświęcała czas, by zadbać o kota i zapewnić mu jedzenie (chociaż to w większości zdobywał sam buszując po szkolnych błoniach i prawdopodobnie również w lesie), picie, odpowiednią dawkę pieszczot, jeśli tylko dał się złapać i jedynie na noc wracała do mieszkania w Hogsmeade. Problem był taki, że od dwóch dni praktycznie nie widziała Tłuczka na oczy i nie wiedziała, czy znalazł sobie inną panią, czy może coś go jednak dopadło podczas kolejnej wizyty w zakazanym lesie? Martwiła się, ale niestety nie wiedziała, jakim sposobem mogłaby sprowadzić go z powrotem. Wiedziała jedno - jeśli już wróci, koniecznie przeniesie go ze sobą do mieszkania. Możliwe, że będzie to dla niego krzywda, w końcu przywykł do biegania luzem i polowania, ale Bridget nie potrafiłaby znieść kolejnego takiego incydentu.
Przelewanie swoich przemyśleń na papier przerwał dziwnie znajomy dźwięk - zupełnie jakby w sali miauczał kot. Puchonka podniosła głowę znad kartki papieru i powiodła wzrokiem po sali, próbując zlokalizować winowajcę. Spojrzenia wszystkich skierowane były w kierunku Saskii, która w pewnym momencie wstała, deklarując chęć pójścia do skrzydła szpitalnego, a następnie opuściła salę w akompaniamencie dalszych miauków. Nie wiadomo, czy Bridget rozpoznała w tych dźwiękach własnego kota, czy to tylko takie przeczucie tknęło ją w związku z poprzednimi rozważaniami, ale postanowiła, że również zrezygnuje z tej lekcji.
- Pójdę sprawdzić, czy wszystko w porządku - powiedziała, po czym zrzuciła wszystko z ławki prosto do torby i wyszła na korytarz. Zlokalizowała plecy Ślizgonki i ruszyła w jej stronę. - Hej, Saskia! Co się stało? To Ty miauczałaś, czy przyprowadziłaś ze sobą kota? - zapytała, uśmiechając się przy tym ciepło.

______________________


   
   
I know I said that I was doing good and that I'm happy now
I should've known when things are going good thats when I get knocked down

   

   
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Slytherin
Rok Nauki : VIII
Wiek : 19
Skąd : Londyn
Czystość Krwi : 90%
Galeony : 25
  Liczba postów : 35
http://czarodzieje.my-rpg.com/t15286-saskia-timney
http://czarodzieje.my-rpg.com/t15354-sassy#411577
http://czarodzieje.my-rpg.com/t15353-beryl#411562
http://czarodzieje.my-rpg.com/t15294-saskia-timny#408679




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Pon 25 Gru - 18:42

Niestosowność całej tej sytuacji nieprzyjemnie uwierała ją w okolicy gardła, pozostając twardym, trudnym do przełknięcia zgrubieniem. Żałosny popis braku umiejętności aktorskich (gdzie podziewały się, kiedy najbardziej ich potrzebowała?) roztaczał się w nieskończoność w blond głowie, na moment przyćmiewając nawet obecność sprawcy całego zamieszania, bez względu na niesamowitą szybkość oraz precyzję ruchów, które pozwoliły opuścić salę lekcyjną w otoczeniu zaskoczonych spojrzeń. Gdyby nie rozdrażniony ruch drgających kącików ust oraz akwarelowa czerwień rozlana na bladych policzkach, można by pomyśleć, że nic z niedorzecznego ciągu wydarzeń nie należało do niej, że znajdowała się ponad osobliwością sytuacji, niewzruszenie i mechanicznie utrzymując racjonalizm.
A jednak tym razem nie dało nie zauważyć się, że coś było nie tak. Typowy chłodny spokój jakby zaniknął, zastąpiony przez naglącą potrzebę wycofania się.
Nie zamierzała zwalniać i wcale nie zmierzała też w stronę skrzydła szpitalnego. Po przekroczeniu progu i zamknięciu za sobą drzwi, jej dłonie błyskawicznie zanurkowały w torbie, próbując dosięgnąć kota, który ponownie zaczynał wiercić się w środku. Zwierzę jednak, zapewne w tamtej chwili równie niezadowolone jak i ona, cały czas wymykało się z jej rąk, unikając kontaktu niczym ognia. Ich dwuosobowa wojna tym razem nie trwała jednak długo - granica cierpliwości Saskii, uprzednio i tak naprężona do granic możliwości, pękła w chwili, gdy kocie pazury ponownie odnalazły drogę do jej delikatnych palców, pozostawiając na nich czerwone, bolesne ślady.
Syknęła z niezadowoleniem, tym razem ostatecznie i ze zrezygnowaniem zdejmując zbyt ciężką torbę i bez namysłu odkładając ją na podłogę. Nie miała świadomości jednak, że na korytarzu nie pozostawała już dłużej sama, całą wątpliwą uwagę poświęcając nieszczęsnemu zwierzakowi. Dopiero głos dochodzący zza jej pleców uprzytomnił jej, że ktoś z klasy postanowił podążyć śladem dziewczyny.
Na własne imię zareagowała niemalże błyskawicznie, odwracając się w stronę, z której dochodził. Nie potrzebowała więcej, aby ponownie dopaść do swojej własność, zabierając ją, zanim kot postanowił ujawnić swoją obecność.
I zapewne wydać ją przed jednym z prefektów.
- Słucham? – zapytała uprzejmie zdziwiona, ściągając brwi na do tej pory jasnym czole. Pytanie Bridget, na pozór absurdalne, kazało domyślać się, że przedstawienie, do granic nieudane, pozostawiło więcej wątpliwości niż mogłaby tego chcieć. Wypadało więc odwieść ją od jakichkolwiek niejasności, precyzując, że chodziło tylko i wyłącznie o głupią czkawkę, nic ponad to, nic, co mogłoby przysporzyć jej niepotrzebnych kłopotów.
Na wszelki wypadek wolała jednak nie odgrywać niczego ponownie, z każdą chwilą coraz bardziej powątpiewając w swoje szczęście. Za to poprawiła ramię, upewniając się, że przez szparę w zapięciu nie wyglądało nic nieodpowiedniego. Powinna pozbyć się ciekawskiej puchonki najszybciej, jak będzie to możliwe i opuścić Hogwart przy najbliższej okazji. – Nie miauczałam – sprecyzowała wyłącznie, nie odnosząc się do pozostałej części wypowiedzi. Rumieniec już dawno zniknął z jej twarzy, w tej chwili gościło na niej już wyłącznie znużenie.– To przeziębienie, powinnam udać się do uzdrowiciela tak szybko, jak to możliwe – odparła, nawet lekko pociągając nosem dla dodania efektu. Szczęśliwie kataru udawać dziś nie musiała. Kompletnie jednak zapomniała o świeżych zadrapaniach, które aż nazbyt wyraźnie odcinały się od bladego naskórka, który cały czas pozostawał na widoku.   – I to też zamierzam zrobić.Teraz. Jasna sugestia odnośnie odejścia Hudson w całej tej sytuacji nie mogłaby zabrzmieć już bardziej uprzejmie, a na pewno nie z jej ust.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Hufflepuff
Rok Nauki : VIII
Wiek : 18
Skąd : Londyn
Czystość Krwi : 75%
Galeony : 718
Dodatkowo : prefekt naczelny
  Liczba postów : 1052
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13874-bridget-hudson
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13912-bridget#367825
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13915-bridget-hudson#367829
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13904-bridget-hudson




Moderator






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Wto 26 Gru - 21:29

Zachowanie Saskii z pewnością nie należało do normalnego i nie uszło to uwadze Bridget, a także reszty obecnych w klasie. Gdy tylko zatrzasnęły się za nią drzwi, wszyscy spojrzeli po sobie z uniesionymi wysoko brwiami, podśmiechując się pod nosem i szturchając się delikatnie w ramiona. Każdemu ten "popis" wydał się przesadzony, źle zagrany i w ogóle niezręczny, a przecież jeśli chciała opuścić salę, mogła zwyczajnie przeprosić i wyjść. W całej tej sprawie niepokoiły Bridget dźwięki dobiegające z okolic jej ławki. Dla pewności schyliła się nieco, lecz nie dostrzegła w klasie żadnego kota, a przecież kilka sekund temu mogła przysiąc, że jednego słyszała! Nie wiedziała, czy jej umysł z góry założył, że to był jej zaginiony kot, czy był to zwyczajny przejaw kobiecej intuicji, lecz wiedziała, że po prostu musi za nią iść i sprawdzić, o co było całe to halo.
Nie miała okazji widzieć wszystkiego, co dziewczyna robiła na korytarzu, zanim Puchonka się do niej zbliżyła, lecz zdecydowanie była w stanie wyczuć od niej pewnego rodzaju nerwowość, szybko przysłoniętą zmarszczonymi brwiami i osobliwą miną. Dźwignęła torbę z ziemi z lekkim trudem, a Bridget z nieskrywanym zdziwieniem stwierdziła, że jest bardzo specyficznie wybrzuszona. No i spojrzała jeszcze na dłonie Saskii, zawsze blade, szczupłe i delikatne, a teraz poorane czerwonymi pręgami, tak mocno kontrastującymi z jej karnacją. Na ich powierzchni zaczęły wyłaniać się malusieńkie krople szkarłatnoczerwonej krwi. Bridget podniosła wzrok na twarz Ślizgonki, po czym obdarzyła ją ciepłym uśmiechem.
- Jasne, przeziębienie - powiedziała tonem, jakby faktycznie jej uwierzyła w tę bujdę. - Z chęcią Cię odprowadzę do Skrzydła Szpitalnego, to niedaleko. Zresztą też już wyszłam z sali - dodała, kompletnie olewając (a może nie rozumiejąc?) aluzji, że powinna spadać na drzewo prostować banany. Intensywnie główkowała, próbując połączyć w głowie wszystkie fakty, aż w końcu postanowiła zaryzykować i zapytała: - Masz kota?

______________________


   
   
I know I said that I was doing good and that I'm happy now
I should've known when things are going good thats when I get knocked down

   

   
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Slytherin
Rok Nauki : VIII
Wiek : 19
Skąd : Londyn
Czystość Krwi : 90%
Galeony : 25
  Liczba postów : 35
http://czarodzieje.my-rpg.com/t15286-saskia-timney
http://czarodzieje.my-rpg.com/t15354-sassy#411577
http://czarodzieje.my-rpg.com/t15353-beryl#411562
http://czarodzieje.my-rpg.com/t15294-saskia-timny#408679




Gracz






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Sro 27 Gru - 20:25

Gama uczuć pozostawała ukrócona - znów zaledwie kilka barw, monotonie jednakowych spływało z każdego, drobnego mięśnia - lekko napiętej struny tworzącej oziębłe melodię -zamykając się ponownie w obrębie pustej obojętności; pozornej, od spodu podszytej irytacją oraz zniecierpliwieniem, które z trudem utrzymywało w jednej linii jej kręgosłup oraz ramiona, Cała reszta pozostawała chaotycznie rozprężona, na każdym kroku tworząc niepotrzebne przeszkody. Powrócenie do stanu oczywistego opanowania stało się koniecznością, na którą wciąż nie miała jednak czasu - regularnie kradł go kot, a teraz w dodatku niczego (?) nieświadoma Bridget.
Bridget ze swoim okropnie ciepłym, pomocnym uśmiechem, pojawiająca się wtedy, gdy najmniej była potrzebna.
Nieprzyjemne sploty przypadków zdawały się tworzyć dziś w nieskończoność, wystawiając nadszarpniętą cierpliwość na kolejne próby. Złość w tych warunkach przybierała konsystencję lepkiej cieczy oblepiającej każdy skrawek myśli, zalegającej cierpko w umyśle, naglącej i pchającej ku kolejnym, coraz mniej kontrolowanym odruchom jak ciągłe i bezmyślne poprawianie ciężaru zwisającego ze szczupłego ramienia, oraz nieustającemu, irytującemu przeczuciu, że to nie jest jej dzień.
Nie odpowiedziała na pozorne przytaknięcie Puchonki, właściwie nie poświęcając mu szczególnej uwagi - zrezygnowanie, stanowiące jeszcze zaledwie małą część wybuchowej mieszanki, lecz stopniowo sięgające coraz głębiej, przejmowało kontrolę nad pozostałymi emocjami, tym razem wartościując raczej mimikę, w przypadku Bridget potulnie neutralną. Priorytetem stawało się więc nie samo przekonanie Hudson (na które w owej sytuacji nie liczyła, czując, że zabrnęła w tak żałośnie beznadziejnej sytuacji, iż lepiej byłoby zwyczajnie siedzieć cicho), a jak najszybsze zniknięcie z jej pola widzenia, zanim to wszystko miało skomplikować się jeszcze bardziej. Wyjścia, które mogłyby nie przynieść kolejnej , rażącej plamy na jej prowizorycznym honorze, kończyły się w zastraszającym tempie.
Zupełnie niczym tolerancja zwierzaka wobec nieustannej ignorancji jego potrzeb.
- Szkoda, że przeze mnie stracisz zajęcia - odpowiedziała jedynie, przesadnie troskliwym tonem, nie oponując zbytnio, choć zdecydowanie miała na to ochotę. Chociaż raz i otwarcie przyznać, że jakiekolwiek towarzystwo stanowiło dla niej ogromny ciężar, którego wcale nie chciała utrzymywać. Przynajmniej nie próbowała uśmiechać się - właściwie z ogromnym trudem udawało jej się zachować otoczkę względnej, fałszywej obojętności, powoli (zbyt wolno) ruszając w stronę odpowiedniego piętra. Myśli ponownie krążyły wokół nieszczęsnego kota wiercącego się w torbie oraz finalnemu oddaleniu się do Londynu, które odwlekało się w czasie; na jej nieszczęście, bo miauknięcia, tym razem już nie pojedyncze pojawiły się ponownie i ledwie pytanie Bridget zdążyło wybrzmieć, koci łepek pojawił się w niewielkim otworze, a za nim ktokolwiek zdążył zareagować, i kocia łapa, które próbowała ugrać dla siebie odrobinę miejsca.
Teraz już właściwie powinna po raz kolejny skłamać , tłumacząc się rodziną, współlokatorami lub kimkolwiek, kto zrzucił na nie nieszczęście w tej najgorszej, puchatej postaci. Tymczasem, z całą świadomością, że i Hudson widzi niespodziewanego lokatora jej torebki, była w stanie odrzec tylko: - Nie jest mój. - Prosto i banalnie, lecz na granicy czarnej rozpaczy, która nie objawiła się niczym poza ściszonym tonem, pośród którego drgały nuty ostatecznego rozgoryczenia.
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Hufflepuff
Rok Nauki : VIII
Wiek : 18
Skąd : Londyn
Czystość Krwi : 75%
Galeony : 718
Dodatkowo : prefekt naczelny
  Liczba postów : 1052
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13874-bridget-hudson
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13912-bridget#367825
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13915-bridget-hudson#367829
http://czarodzieje.my-rpg.com/t13904-bridget-hudson




Moderator






PisanieTemat: Re: Korytarz.    Pon 1 Sty - 23:07

- Ach, tym się nie przejmuj, i tak nie były najciekawsze - stwierdziła w kwestii zajęć, uśmiechając się ponownie, równie ciepło i niewinnie co poprzednim razem.
Niestety Bridget bardzo często spotykała się z sytuacjami, w których jej obecność wydawała się być mocno niepożądana, a ona sama jedyne, co chciała zrobić, to pomóc temu komuś, tak jak w tej chwili chciała udzielić pomocy Saskii, która twierdziła, iż jest chora i potrzebuje dostać się do Skrzydła Szpitalnego, a przy okazji wyraźnie coś kręciła. Hudson może nie była zbyt wyczulona na kłamstwo, wbrew pozorom można ją było bardzo łatwo zbajerować, bowiem posiadała pewną dozę naiwności, a także niekiedy irytującą wiarę w uczciwość ludzkich poczynań, mimo że zawiodła się na czynach kolegów i koleżanek już milion razy. Teraz w sumie byłaby nawet skłonna machnąć ręką na osobliwe ruchy Saskii, na jej dziwny ton głosu i spojrzenie zdecydowanie zbyt rozbiegane, by móc mówić o wewnętrznym spokoju, połowicznie wciąż chciała to zrobić, gdy nagle...
Z boku jej torby wychyliła się kocia głowa, w dodatku na pierwszy rzut oka bardzo znajoma. Bridget ogarnęło przedziwne uczucie, coś jakby przypływ bardzo silnej, kobiecej intuicji, który niemal wykrzyczał jej do ucha, że to przecież jej własny kot, jej Tłuczek! Puchonka zrobiła wielkie oczy, a jej ręce oklapły wzdłuż tułowia, kompletnie bezwładne. Powiodła spojrzeniem raz na twarz Ślizgonki, drugi na kota i ponownie na dziewczynę. Może tylko jej się wydawało, że to Tłuczek? Niespecjalnie wierzyła, że byłby w stanie tak długo siedzieć... w cudzej torbie. Niestety wadą posiadania tak towarzyskiego i niezależnego kota było to, że prawdopodobnie jeśli teraz spróbuje się do niego zbliżyć i "udowodnić", że to jej kocur, Tłuczek wypnie się na nią ogonem albo w ogóle zwieje i tyle z tego będzie.
- O - wypaliła na początek, zbierając w głowie wszystkie możliwe do wypowiedzenia w tej chwili słowa. - A czyj? - zadała w takim razie pytanie, patrząc na Saskię prawdziwie zaintrygowanym wzrokiem. - Wygląda dokładnie jak mój Tłuczek, niedawno zniknął - stwierdziła jeszcze, a w klatce piersiowej czuła mocno kołatające się serce. Prawdziwie walczyła z chęcią wyrwania kocura z torby i zabrania go ze sobą do pokoju wspólnego Hufflepuffu, z drugiej strony nie chciała, by Ślizgonka poczuła się jakoś... Zaatakowana? Bridget oczywiście nie przewidywała w swojej głowie myśli, że dziewczyna umyślnie zabrałaby jej kota. Pewnie raczej martwiła się, że za trzymanie kota w torbie dostanie od Bridget punkty.

Przepraszam za takie opóźnienie, nie zauważyłam, że już był post!

______________________


   
   
I know I said that I was doing good and that I'm happy now
I should've known when things are going good thats when I get knocked down

   

   
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora


Sponsored content












PisanieTemat: Re: Korytarz.    

Powrót do góry Go down
 

Korytarz.

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry 
Strona 4 z 4Idź do strony : Previous  1, 2, 3, 4

 Similar topics

-
» Tajemniczy korytarz
» Korytarz w lochach
» Korytarz na II piętrze
» Korytarz
» Korytarz

Permissions in this forum:Nie możesz odpowiadać w tematach
Czarodzieje ::  :: 
hogwart
 :: 
Skrzydlo zachodnie
 :: 
drugie piętro
-