IndeksFAQSzukajUżytkownicyGrupyRejestracjaZaloguj

Share | .
 

 Zwierzęta magiczne

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Go down 
AutorWiadomość



avatar

Student Gryffindor
Rok Nauki : III
Wiek : 22
Skąd : Kanada, Trois-Rivières
Czystość Krwi : 90%
Galeony : 1827
Dodatkowo : metamorfomagia, rezerwowy pałkarz
  Liczba postów : 707
http://czarodzieje.my-rpg.com/t5525-madison-chloe-richelieu#160262
http://czarodzieje.my-rpg.com/t5529-pancake-karma-is-coming-after-you#160278
http://czarodzieje.my-rpg.com/t5528-madisonowa-sowa#160270
http://czarodzieje.my-rpg.com/t7198-madison-richelieu




Gracz






PisanieTemat: Zwierzęta magiczne   Pią Wrz 27 2013, 01:50


Zwierzęta magiczne

Urząd Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami wprowadził podstawową klasyfikację wszystkich magicznych zwierząt, tak by można było poznać jakie stwarzają zagrożenie.

Bardzo niebezpieczne – znany morderca czarodziejów, nie nadaje się do udomowienia ani tresury.
Niebezpieczne – zwierzę groźne, wymaga specjalistycznej wiedzy, czarodziej - specjalista może sobie poradzić.
Groźne – odpowiedni czarodziej powinien dać sobie radę.
Niegroźne – niegroźne, może być udomowione.
Neutralne – nudne.

Stworzenia antropoidalne, czyli takie, które posiadają cechy ludzkie, zostały podzielone na następujące kategorie:

Inteligentne – o poziomie inteligencji bardzo zbliżonym do ludzi, najczęściej dotyczy istot magicznych, czyli wg. Ministerstwa Magii, stworzeń obdarzonych inteligencją wystarczającą do zrozumienia praw magicznej społeczności i do współodpowiedzialności przy ustaleniu tych praw.
Rozumne – przejawiające ślady inteligencji, jednak nie dorównują ani trochę ludziom.
Nierozumne – prymitywne, kierujące się wyłącznie zwierzęcym instynktem.
Komunikatywne – można się porozumieć w mniej lub bardziej skomplikowany sposób, zazwyczaj stworzenia te władają chociaż częściowo mową ludzką.
Średnio komunikatywne – z odpowiednim podejściem można częściowo się porozumieć, często niezbędna jest znajomość  języka, którego używa stworzenie lub umiejętność interpretowania jego zachowań / gestów / dźwięków.
Niekomunikatywne – nie ma możliwości nawiązania nici porozumienia, ponieważ stworzenie albo jest zbyt prymitywne, albo przejawia większe zainteresowanie chęcią mordu niż kulturalną konwersacją.


Temat do zgłaszania nowych, magicznych propozycji







Ostatnio zmieniony przez Madison Richelieu dnia Pon Paź 14 2013, 19:24, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Mieszkaniec Londynu
Wiek : 25
Skąd : Luksmeburg
Czystość Krwi : 90%
Galeony : 2342
  Liczba postów : 1898
http://czarodzieje.my-rpg.com/t2680-dexter-vanberg#91111
http://czarodzieje.my-rpg.com/t2696-laboratorium-dextera
http://czarodzieje.my-rpg.com/t2721-dexterkowe-lisciki
http://czarodzieje.my-rpg.com/t7160-dexter-vanberg#204285




Administrator






PisanieTemat: Re: Zwierzęta magiczne   Pon Paź 14 2013, 19:02




Zwierzęta lądowe


Akromantula
Gigantyczny ośmiooki pająk, porośnięty grubymi czarnymi włosami, o rozstawie nóg sięgającym do 15 stóp. Akromantula posiada szczypce, które wydają charakterystyczny klekot podczas mówienia lub gdy jest zdenerwowany, oraz bardzo silny jad, trudny do zdobycia, w szczególności od żywych osobników, warty do 100 galeonów za pół litra. Śmiertelnym wrogiem akromantuli, jak i wszystkich innych pająków, są bazyliszki.
Akromantule posiadają zdolność mowy, jednak są bardzo niebezpieczne i nie da się ich oswoić. Są mięsożerne i gotowe atakować ludzi.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne

Bazyliszek
Ogromny wąż, dorastający do pięćdziesięciu stóp długości i mogący przeżyć wiele setek lat. Bazyliszek rodzi się z kurzego jaja podłożonego ropusze. Są śmiertelnie niebezpieczne, ponieważ jad bazyliszka jest jedną z najsilniej niszczących substancji w świecie czarodziejów a jedynym antidotum na niego są łzy feniksa. Oprócz jadowitych kłów, bazyliszek może również zabijać spojrzeniem – jednak wymagany jest do tego bezpośredni kontakt wzrokowy. Niebezpośrednie spojrzenie, takie jak np. odbite przez wodę lub w lustrze albo oglądane przez jakiś filtr, np. kliszę aparatu, nie jest śmiertelne i wywołuje petryfikację. Spetryfikowanych można ożywić przy pomocy wywaru z mandragory.
Bazyliszek lęka się jedynie piania koguta, które jest dla niego zabójcze. Bazyliszek jest posłuszny tylko wężoustym i nie da się go kontrolować w inny sposób.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne

Bogin
Widmo, często mieszkające w małych, ciemnych i zamkniętych przestrzeniach, np. w starych szufladach, pod łóżkiem czy w komodach. Tak naprawdę nie wiadomo jak wygląda bogin, który jest ukryty, jednak kiedy opuści swoją kryjówkę staje się tym co najbardziej przestraszy osobę na zewnątrz, dlatego najlepiej bogina atakować w kilka osób – wtedy nie wie jaki kształt przybrać i staje się zdezorientowany. Zaklęcie obronne to Riddikulus, bowiem bogina zniszczyć może jedynie śmiech - zdezorientowany bogin eksploduje z hukiem zamieniając się w dym. Najbardziej podatne na działanie boginów są osoby, które łatwo wystraszyć. Mugole również czują obecność boginów, mogą je nawet dostrzec, choć przeważnie tłumaczą sobie, iż był to tylko wytwór ich wyobraźni. Jak poltergeist, bogin nie jest i nigdy nie był żywy. Jest to jedna z tych istot zamieszkujących magiczny świat, dla których nie ma odpowiednika w mugolskiej sferze. Boginy mogą znikać, jednak powstaje ich potem coraz więcej na jego miejsce. Jak poltergeisty i bardziej złowrogie dementory, boginy wydają się być podtrzymywane przez ludzkie emocje.
Kategoria: Groźne

Chimera
Bardzo rzadko spotykany grecki potwór o głowie lwa, tułowiu kozy oraz ogonie smoka. Są złośliwe i krwiożercze, chimery są niezwykle niebezpiecznie. Znany jest tylko jeden przypadek pokonania jej, a czarodziej któremu się udał ten wyczyn, wyczerpany walką spadł z pegaza i zginął na miejscu.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne

Chochliki Kornwalijskie
Mają do ośmiu cali wzrostu, elektrycznie niebieską barwę i bardzo złośliwe charaktery. Bardzo lubią płatać różnego rodzaju figle i psikusy. Mogą latać pomimo braku skrzydeł. Ich częstą zabawą jest chwytanie za uszy ludzi i zanoszenie ich na szczyty drzew i budynków. Chochliki są żyworodne. Wydają wysokie,jednak zrozumiałe dla nich dźwięki.
Kategoria: Groźne

Chropianek
Mały pasożyt, który długość dochodzi do jednej dwudziestej cala. Z wyglądu przypomina kraby z dużymi kłami. Przywabia go magia, może zagnieździć się w futrze i piórach takich stworzeń, jak psidwaki czy lelki wróżebniki. Wdzierają się też do domostw czarodziejów, atakując takie magiczne przedmioty jak różdżki, z których sukcesywnie wygryzają magiczny rdzeń, albo brudne kociołki, z których zlizują zaschnięte resztki eliksirów. Chociaż chropianków łatwo się pozbyć za pomocą jednego z licznych środków dostępnych na rynku, poważne inwazje mogą wymagać wizyty funkcjonariuszy Sekcji Szkodników Urzędu Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami, gdyż napęczniałe od magicznych substancji chropianki są bardzo trudne do zwalczenia.
Kategoria: Niegroźne

Dwurożec
Magiczne stworzenie, posiadające dwa rogi. Żywi się ludzkim mięsem. Róg tego stworzenia jest używany jako składnik niektórych eliksirów. Tylko doświadczeni czarodzieje są w stanie go poskromić.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne

Ględatek Niepospolity
Szkodnik żyjący na błoniach Hogwartu, jego ulubionym przysmakiem jest dynia i sałata. Ględatek wychodzi ze swojej nory w ziemi jedynie nocą. Jest bardzo płochliwy i potrafi szybko uciekać, dlatego prawie nikt nigdy go nie widział i mało kto wierzy w jego istnienie, zwłaszcza że nie zostało ono oficjalnie potwierdzone przez Ministerstwo Magii.
Kategoria: Niegroźne
Występowanie: Szkocja

Garboróg
Duże, szaro - fioletowe zwierzę z garbem na grzbiecie i dwoma ostrymi rogami. Występuje w górzystych regionach Europy. Garborogi są bardzo agresywne. Czasami można spotkać górskiego trolla jadącego wierzchem na garborogu, ale jeszcze częściej widuje się trolle pokryte ranami i bliznami po ataku tego zwierzęcia. Sproszkowany róg garboroga jest składnikiem wielu eliksirów, ale jest on bardzo drogi z powodu trudności, na jakie napotyka się przy próbie jego zdobycia. Jedną z przyczyn tej sytuacji jest fakt, że skóra garboroga jest grubsza nawet od smoczej, co daje mu znakomitą odporność na zaklęcia i uroki.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Europa

Gumochłon
Najprawdopodobniej najnudniejsze magiczne stworzenia jakie istnieją. Przypominają grube brązowe glizdy długości 10 cali, z dwóch stron zakończone otworem, z którego wydobywa się śluz (używany czasem do zagęszczania eliksirów). Gumochłony praktycznie się nie poruszają, ich ulubionym pokarmem jest sałata, choć mogą żywić się praktycznie wszystkimi roślinami.
Kategoria: Neutralne

Hipogryf
Stworzenie niezwykłego połączenia gryfa (pół orła, pół lwa) i konia. Ich wielkie zakrzywione dzioby mają stalowoszarą barwę, oczy są duże, błyszczące, pomarańczowe. Pazury przednich nóg mają długość pół stopy. Występują w różnych ubarwieniach m.in. hipogryfy ciemnoszare, brązowe, różowawe, kasztanowe i kruczoczarne. Hipogryfy są bardzo honorowe. Zbliżając się do hipogryfa należy najpierw się ukłonić. Trzeba patrzeć mu w oczy, starając się nie mrugać, gdyż hipogryfy tego nie lubią. Jeśli hipogryf odwzajemni ukłon, znaczy to że nas zaakceptował i można do niego podejść i go dotknąć. W przeciwnym wypadku należy się jak najszybciej wycofać. Na hipogryfie można latać, jednak jest to dosyć trudne.
Kategoria: Groźne

Jednorożec
Pewnego rodzaju koń obdarzony jednym pięknym rogiem. Młody jednorożec ma złotą maść, która wraz z dorastaniem stworzenia przybiera śnieżnobiałą barwę. Jednorożce mają silne właściwość magiczne, np. krew jednorożca pomagała utrzymywać się przy życiu samemu Lordowi Voldemortowi, który starał się o zdobycie Kamienia Filozoficznego. Jednorożec jest stworzeniem, które chętniej odda się opiece czarodziejom płci żeńskiej. Zabicie jednorożca to straszna zbrodnia. Gdy się go zabije, wiedzie się pół-życie.
Kategoria: Niebezpieczne

Korniczak
Występujące na całym świecie, zagnieżdżające się w domach, gdzie mieszkają pod deskami podłogowymi. Obecność ich objawia się odorem zgnilizny. Wydzielina korniczaka, powoduje, butwienie fundamentów domu, w którym przebywa. W stanie spoczynku przypomina kupkę zielonych grzybów z oczami, ale przestraszony zrywa się na liczne nogi i ucieka. Żywi się wszelakimi nieczystościami, inwazji korniczaków można się pozbyć używając zaklęć oczyszczających. Lecz jeśli dopuszczono, by zanadto urosły, należy zgłosić problem do Urzędu Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami (Sekcja Szkodników), zanim cały dom się zawali. Wydzielina korniczaka po rozcieńczeniu używana jest do niektórych magicznych środków czyszczących.
Kategoria: Groźne

Kuguchar
Wielki, rudy kot wywodzący się z Wielkiej Brytanii, ale obecnie spotykany są na całym świecie. Kuguchar wygląda jak przerośnięty kot. Ma olbrzymie uszy i ogon zakończony pędzelkiem, podobnie jak u lwa. Futro najczęściej jest nakrapiane, cętkowane, bądź też łaciate. Kuguchary są niezwykle inteligentne. Zazwyczaj są niezależne, ale gdy przywiążą się do jakiegoś czarodzieja, mogą okazać się bardzo pożyteczne. Kuguchary mają zdolność wykrywania podejrzanych osobników, potrafią np. rozpoznać animaga pod postacią zwierzęcia. Mogą też spełniać rolę przewodnika – gdy właściciel zabłądzi, kuguchar może odnaleźć drogę powrotną do domu. Samica kuguchara rodzi do ośmiu młodych w jednym miocie. Kuguchary mogą krzyżować się ze zwykłymi kotami.
Kategoria: Groźne

Lunaballa
Niezwykle nieśmiałe stworzenie, opuszcza swe nory tylko podczas pełni księżyca. Ma gładkie, bladoszare ciało, wyłupiaste okrągłe oczy na czubku głowy i cztery nogi o wielkich płaskich stopach. Podczas pełni lunaballe wykonują tylnymi nogami skomplikowane tańce. Podejrzewa się, że to jest to rodzaj zalotów. Obserwowanie ich tańca w pełni jest bardzo fascynującym przeżyciem, oraz bardzo opłacalnym. Gdyż jeśli zbierze się ich srebrzyste odchody i rozsypie na grządkach jak nawóz, to rośliny rosną o wiele szybciej i mają piękne kwiaty i owoce.
Kategoria: Niegroźne

Mucha siatkoskrzydła
Owad z rodziny Chrysopidae, ma dwa długie wąsy i dwie pary zielonkawych, pożyłkowanych skrzydeł, wydaje przykry zapach; składnik eliksiru wielosokowego.
Kategoria: Neutralne

Nargle
Stworzenia, które są powszechnie uważane za nieistniejące, chociaż doczekały się kilku artykułów w Żonglerze. Nargle są małymi, okrągłymi stworzeniami, przypominającymi małe muszki. Posiadają złotawe skrzydła, a ich ciało porastają jasne włoski. Nie posiadają pancerzyków. Najchętniej przesiadują w jemiołach, a gdy latają (często w gąszczach roślin), można usłyszeć ciche bzyczenie.
Kategoria: Niegroźne

Nieśmiałek
Mieszkają w drzewach, także w tych z Zakazanego Lasu. Nieśmiałek jest pokojowo nastawiony, wręcz nieśmiały i bez powodu nie atakuje. Jest jednak "strażnikiem" drzew i zaatakowany może się bronić. Jada różnego rodzaju insekty. Nieśmiałki żyją głównie na drzewach, z których wytwarza się różdżki.
Kategoria: Groźne

Niuchacz
Puchate stworzenie. Ma długi ryjek i żyje głównie w kopalniach, gdzie wydobywa wszelkie skarby.
Kategoria: Groźne

Ognik
Latająca kulka wielkości ludzkiej pięści stworzona z energii magicznej. Emanuje na zewnątrz światło koloru niebieskiego, które zależnie od stanu zwięrzęcia jest różnej mocy. Normalnie jest ono delikatne i kojące, ognik w dotyku jest przyjemnie ciepły. W przypadku zagrożenia światło potrafi oślepić na krótką chwilę a dotknięcie poparzyć w stopniu 2. Zwierze bardzo lubi pomagać, oświetla drogę dla zagubionych i ochronia przed bestiami. Ognik jest zdolny do wydawania dźwięków o różnej intonacji oraz wykonywania prostych znaków.
Kategoria: Niegroźne

Pegaz
Znanych jest pięć ras pegazów, wywodzących się z różnych części świata, obecnie spotykanych niemalże wszędzie:
 •  Abraksan – skrzydlaty koń o złoto-brązowej sierści, pochodzący z Francji. Abraksany są wymagające w hodowli, ponieważ piją tylko niemieszaną whisky.
 •  Aetonan – skrzydlaty koń o sierści w barwie brunatnej, pochodzący z Wielkiej Brytanii i Irlandii.
 •  Granian – skrzydlaty koń o szarej sierści, pochodzący z Norwegii. Graniany są bardzo szybkie, ponieważ mają osiem nóg.
 •  Tesnal – skrzydlaty koń o karej maści. Kraj pochodzenia nie ustalony. Tesnale są spotykane rzadziej niż pozostałe rasy pegazów, ponieważ mogą stać się niewidzialne.
Kategoria: zależnie od gatunku Niegroźne, Groźne lub Niebezpieczne

Ponurak
Duży, czarny widmowy pies o czerwonych oczach, uważany za zwiastun śmierci. Podobno sprowadza zgon na każdego, kto go ujrzy. Na pewno jest omenem najbardziej znanym - złą sławę ponurak zdobywał w czarodziejskim świecie przez wieki i teraz jest jednym z gorszych, jeśli nie najgorszym, omenem. Świat czarodziejów bywa sceptyczny wobec zwiastowania śmierci przez ponuraka. Wiele osób sądzi, że jeżeli nawet sam ponurak jest rzeczywistym stworzeniem, to nie zwiastuje on zgonu, a co najwyżej jest jego przyczyną. Przerażony czarodziej, któremu przez całe życie wmawiano, że po zobaczeniu ponuraka zejdzie śmiertelnie, ujrzawszy go naprawdę, umiera ze strachu.
Kategoria: Neutralne

Popiełek
Rodzą się ze zbyt długo płonącego magicznego ognia, występują na całym świecie. Mają postać cienkich, bladoszarych węży o roziskrzonych czerwonych oczach. Popiełek żyje jedynie godzinę i przez cały ten czas wyszukuje sobie dobre miejsce, aby złożyć jaja, po czym rozpada się w proch. Jaja te są olśniewająco czerwone i wydzielają silne ciepło. Jeśli jaja te nie zostaną szybko odnalezione i zamrożone odpowiednim zaklęciem – mogą doprowadzić do pożaru. Zamrożone jaja popiełków są cennym składnikiem napojów miłosnych, a zjedzone w całości – dobrym lekarstwem na malarię.
Kategoria: Groźne

Psidwak
Pochodzą z południowo-wschodniej Anglii. Bardzo podobne do terierów odmiany jack russell, lecz mają rozwidlone ogony. Najprawdopodobniej wyhodowane przez czarodziejów, ponieważ są wobec nich niezwykle lojalne, za to źle nastawione do mugoli. Pochłaniają wszelakie odpadki i szkodniki, od gnomów, a kończąc na starych oponach. Na ich posiadanie wymagana jest specjalna licencja. Właściciele psidwaków, mają prawny obowiązek usuwania im ogonów bezbolesnym zaklęciem rozdzielającym, gdy szczeniaki mają 6-8 tygodni, wtedy ich ogony nie będą zwracać uwagi mugoli.
Kategoria: Groźne

Pufek
Pufki są spotykane na całym świecie. Są to krągłe, porośnięte miękkim kremowo-szarym futerkiem, łagodne stworzonka. Można je bez skrupułów przytulać, a nawet nimi rzucać. Nie wymagają specjalnej opieki, a kiedy pufek jest zadowolony – mruczy. Czasami wysuwa cienki, bardzo długi język, który pełza po domu w poszukiwaniu jedzenia. Pufek to typowy śmietnikowiec, i zje wszystko: odpadki, pająki a nawet smarki z nosów śpiących czarodziejów (jego ulubiona czynność). Bardzo lubiane i popularne zwierzątko domowe.
Kategoria: Niegroźne

Puszek Pigmejski
Miniaturowe pufki. Istoty te wielkością przypominają zaciśniętą pięść. Kolor ich futra jest w odcieniach różu i fioletu. Szybko się mnożą. Puszki można nabyć w każdym czarodziejskim sklepie zoologicznym.
Kategoria: Niegroźne

Różecznik
Z wyglądu przypomina wielkiego żółwia, który zamiast skorupy ma piękny, rozkwitnięty kwiat, przypominający różę. Kwiat ma szeroką gamę kolorów. Zwierze można hodować w domu. Wielu naukowców twierdzi, że te zwierzęta potrafią wchodzić do umysły słabszych od siebie istot (np. małych gryzoni czy owadów) i kontrolować ich zachowanie. Umierają gdy ostatni płatek odpadnie od ich ciała. Z natury są bardzo leniwe i powolne. Żywią się owocami i mniejszymi owadami.
Kategoria: Neutralne

Salamandra
Małe, ogniolubne jaszczurki, żywiące się płomieniami. Przeważnie są kryształowo białe, lecz zmieniają kolor na niebieski albo szkarłatny, zależnie od temperatury otoczenia. Mogą przeżyć poza ogniem do sześciu godzin, jeśli będą regularnie karmione pieprzem. Żyją tyle, ile pali się ogień, z którego wyszły. Krew salamandry ma właściwości lecznicze oraz wzmacniające.
Kategoria: Groźne

Szczuroszczet
Stworzenie podobne do szczurów, występujące w przybrzeżnych wodach Wielkiej Brytanii. Na grzbiecie ma narośl, która przypomina morską pierścienicę. Zjedzenie marynowanej narośli zwiększa odporność na zaklęcia i uroki, lecz przedawkowanie sprawia, że jedzącemu wyrastają fioletowe włosy na uszach. Szczuroszczety żywią się skorupiakami, nie gardzą jednak stopami tych, którzy przez nieuwagę na nie nadepną.
Kategoria: Groźne

Szpiczak  
Magiczne stworzenia bardzo podobne do zwykłego jeża. Różnią się usposobieniem. Szpiczaki są wyjątkowo podejrzliwe co do wszystkiego, co je otacza. Ich igły mają wiele magicznych właściwości. Aby odróżnić szpiczaka od jeża, należy podać stworzeniu miseczkę mleka. Jeż wypije wszystko z chęcią, natomiast szpiczak zacznie zachowywać się agresywnie – będzie myślał, że próbujemy go otruć. Na ogół jednak szpiczaki są niegroźne. Do tej pory nie zostały udomowione.
Kategoria: Groźne

Toksyczek  
Olbrzymie ślimaki, ciągle zmieniające swą barwę. Pełznąc, pozostawiają za sobą ścieżki silnie jadowitego śluzu, który wysusza i wypala całą roślinność, po której przeszły. Naturalnym środowiskiem tych ślimaków jest kilka afrykańskich krajów, lecz z powodzeniem hodują je czarodzieje z Europy, Azji, Ameryki Północnej i Południowej. Niektórzy trzymają je jako zwierzęcia domowe, jeśli bawi niektórych ich nieustanne zmienianie barwy, a jad ich jest jednym z nielicznych środków zabijającym chrobotki.
Kategoria: Groźne

Topek  
Stworzenia zabawne. Są troszkę większe od gnomów. Często mylone z chochlikami, lecz w przeciwieństwie do chochlika – topek nie potrafi latać i ma jaskrawe ubarwienie. Lubi tereny bagniste i wilgotne, często można go spotkać nad brzegami rzek i jezior, gdzie podstawia nogę i popycha przechodzącym ludziom. Żywi się małymi owadami, a rozmnaża się podobnie jak elfy, z taką różnicą, że nie przędzie kokonów. Młode wykluwają się z jaj w pełni uformowane mające nie więcej niż cal. Topki uwielbiają zabawy z czarodziejskimi petardami.
Kategoria: Niegroźne

Traszka
Płaz ogoniasty o wodno - lądowym trybie życia. Jest on stosowany jako składnik eliksirów, głównie gdy chodzi o wykorzystanie oka i śledziony tego stworzenia. Traszki dwuogonowe to gatunek traszek z dwiema głowami, które mogą być trzymane jako zwierzę domowe.
Kategoria: Niegroźne

Trutniowiec Krwiopijca
Uzębiona zmutowana osa, gigantyczny owad, występujący w dwóch odmianach: Fioletowy Trutniowiec Krwiopijca oraz Czerwony Trutniowiec Krwiopijca. Zazwyczaj czerwone są bardziej agresywne od fioletowych. Preferują wilgotne tereny, często spotykane w pobliżu  rur, kanałów oraz szklarni. Bardzo przyciąga je zapach niektórych kwiatów.
Kategoria: Niegroźne

Trzminorek
Szare, włochate owady latające, które wytwarzają syrop wywołujący melancholię. Używane jako antidotum na histerię spowodowaną zjedzeniem liści rapuśtnika. Gnieżdżą się w ciemnych i zacisznych miejscach. Żywią się głównie pokrzywami.
Kategoria: Groźne

Wiwern
Olbrzymi gad spokrewniony ze smokami, zamieszkujący okolice rzeki Wye. Jego ogień palił nawet najtrwalsze zbroje i miecze. Średniowieczni rycerze, chcąc dowieźć swego męstwa i zdobyć rękę ukochanej księżniczki często wyruszali w podróż by zgładzić wiwerna i przynieść lubej jego głowę. W związku z tym populacja bestii zaczęła gwałtownie maleć. Te, które przetrwały schroniły się przed ludzkim wzrokiem, dlatego też rzadko kiedy można je jeszcze ujrzeć. Wiwerny są dużo mniejsze od smoków, nie mają przednich łap, ich ogony są długie, zakończone żądłem, w którym zawarta jest trucizna. Dość długie zęby i potężne szpony na tylnych nogach były sporym zagrożeniem dla życia każdego potencjalnego napastnika
Kategoria: Bardzo niebezpieczne
Występowanie: Wymarłe

Wozak
Przypominają przerośnięte fretki, ale w przeciwieństwie do nich potrafią mówić. Wozaki spotyka się w całej Wielkiej Brytanii, Irlandii i Ameryce Północnej. Nie da się przeprowadzić prawdziwej rozmowy z wozakami, ponieważ ograniczają do krótkich i zazwyczaj obraźliwych zdań, które wypowiadają prawie bez przerwy. Wozaki mieszkają zazwyczaj pod ziemią. Żywią się gnomami, kretami, szczurami i myszami polnymi.
Kategoria: Groźne

Wsiąkiewka
Srebrno-zielone jaszczurki, o wielkości ciała osiągającej do 10 cali. Spotykane w całej Wielkiej Brytanii oraz Irlandii. Ich szczególną zdolnością jest szybkie zmniejszenie się, przez co nigdy nie zostały zauważone przez mugoli. Skóra jest wysoko ceniona przez czarodziejów. Wytwarza się z niej magiczne sakiewki i portfele, a ten materiał reaguje tak samo na zbliżanie się obcego jak sama jaszczurka; dlatego złodziejom bardzo trudno jest znaleźć sakiewki ze skóry wsiąkiewki.
Kategoria: Groźne

Znikacz
Bardzo rzadkie ptaki chronione, złotego koloru. Okrąglutkie o bardzo długich i wąskich dziobach, oraz błyszczących jak kamienie szlachetne oczach. Ptaszki te potrafią bardzo szybko latać, a dzięki obrotowym stawom skrzydełek, zmieniają tor lotu niemal niezauważalnie. Pióra i oczy znikaczy są wysoko cenione, onegdaj groziło mu wyginięcie z powodu nadmiernych polowań na niego. Na szczęście zauważono w porę ten nagły załam w populacji ptaszków i teraz najważniejszym problemem było zastąpienie znikacza piłką (złotym zniczem), czego dokonał Bowman Wright. Kolonie złotych znikaczy żyją na całym świecie.
Kategoria: Niebezpieczne

Zwodnik
Jednonogi demon bagienny. Są niewielkich rozmiarów. Pokrycie ich ciał nasuwa skojarzenie z dymem, jest zwinne i wiotkie. Posiadają zwisające z rąk małe lampki. Blado niebieskie światło, jakie się z niej wydobywa, sprowadza wędrowców na leśne trzęsawiska, gdzie giną z rąk zwodników.
Kategoria: Groźne

Żabert
Stworzenie nadrzewne, zwyglądu przypomina krzyżówkę małpy z żabą. Wywodzi się z południa Stanów Zjednoczonych, ale teraz można je spotkać na całym świecie. Żabetry nie posiadają włosów, a ich gładką zieloną skórę pokrywają cętki. Palce u rąk i nóg spięte są błoną pławną, a ręce i nogi bardzo długie i giętkie aby mógł się swobodnie poruszać wśród gałęzi ze zwinnością co najmniej orangutana. Na głowie ma krótkie rogi. Jego szerokie usta sprawiają wrażenie jakby cały czas się uśmiechał. Przy tym "uśmiechu" Żabert ukazuje swe ostre jak brzytwy zęby. Żywi się on głównie małymi jaszczurkami i ptakami. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest bąbel rosnący pośrodku czoła. Gdy Żabert wyczuje niebezpieczeństwo bąbel przybiera szkarłatną barwę. Kiedyś amerykańscy czarodzieje trzymali Żaberty w ogródkach aby te ostrzegały ich przed nadchodzącymi mugolami.
Kategoria: Niegroźne
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Gryffindor
Rok Nauki : III
Wiek : 22
Skąd : Kanada, Trois-Rivières
Czystość Krwi : 90%
Galeony : 1827
Dodatkowo : metamorfomagia, rezerwowy pałkarz
  Liczba postów : 707
http://czarodzieje.my-rpg.com/t5525-madison-chloe-richelieu#160262
http://czarodzieje.my-rpg.com/t5529-pancake-karma-is-coming-after-you#160278
http://czarodzieje.my-rpg.com/t5528-madisonowa-sowa#160270
http://czarodzieje.my-rpg.com/t7198-madison-richelieu




Gracz






PisanieTemat: Re: Zwierzęta magiczne   Pon Paź 14 2013, 19:28




Zwierzęta wodne


Akwariusy
Magiczne stworzenia hodowane przez Ministerstwo Magii w Departamencie Tajemnic. Są to ryby, które zamiast rybich głów mają ludzkie mózgi. Ich istnienie nie zostało oficjalnie potwierdzone, jednakże domniemane przypadki konfrontacji z akwariusami sugerują, że mogą być niebezpieczne i lepiej nie wchodzić z nimi w bezpośredni kontakt.
Kategoria: Niebezpieczne

Błotoryj
Przypomina psa. Zamieszkuje moczary Europy i obu Ameryk. Kiedy się nie rusza, przypomina kłodę drewna, ale po uważnym przyjrzeniu się, można zauważyć płetwiaste łapy i bardzo ostre zęby. Błotoryj pływa i pełza po moczarach. Żywi się głównie małymi ssakami, ale może również poważnie poranić nogi pieszych przechodzących przez bagno, w którym zamieszkuje. Jego ulubionym smakołykiem jest jednak mandragora.
Kategoria: Groźne
Występowanie: Moczary Europy i obu Ameryk

Druzgotek
Demon wodny. Druzgotki mają bladozieloną skórę i rogi. Są złośliwe i agresywne w stosunku do ludzi. Są czasem udomawiane przez trytony. Żyją w jeziorach. Druzgotek atakuje chwytając swymi długimi palcami, które łatwo się łamią. Skuteczne wobec druzgotków jest zaklęcie Relashio.
Kategoria: Niebezpieczne

Hipokampus
Stworzenie będące skrzyżowaniami koni i olbrzymich ryb. Hipokampusy składają duże jaja o półprzeźroczystej skorupce, można przez nie jeszcze zobaczyć kijanki.
Kategoria: Groźne
Występowanie: Grecja, Morze Śródziemne, wybrzeża Szkocji

Jeżanka
Ryby pokryte kolcami, żyjące w Oceanie Atlantyckim. Mówi się, że pierwsza ławica jeżanek, została stworzona przez czarodziejów w XIX wieku, z zemsty na mugolskich rybakach. Podobno obrazili oni grupę czarodziejów-żeglarzy. Od tamtej pory, w tym miejscu oceanu, rybacy znajdują porwane przez jeżanki sieci.
Kategoria: Groźne
Występowanie: Ocean Atlantycki (okolice Brazylii)

Kappa (wodnik)
Japońskie demony wodne. Zamieszkują leśne sadzawki, gdzie atakują ludzi próbując udusić ich swoimi płetwiastymi łapami. Żywią się tylko i wyłącznie ludzką krwią.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Japonia

Kelpie
Demony wodne, które mogą zmieniać kształt, najczęściej jednak ukazują się w postaci koni z wiechą sitowia zamiast grzywy. Gdy tylko ktoś go dosiądzie, nurkuje z nim na dno jeziora lub rzeki, gdzie go zjada. Największa kelpie na świecie zamieszkuje jezioro Loch Ness w Szkocji. Okaz ten najczęściej przybiera kształt węża morskiego.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Irlandia, Wielka Brytania

Langustnik Ladaco
Są bardzo podobne do homarów, lecz pod żadnym pozorem nie powinno się ich zjadać. Spożycie ich mięsa powoduje wysoką gorączkę oraz zielone zabarwienie twarzy. Langustnik osiąga dwanaście cali i jest jasnoszary w ciemnozielone plamki. Żywi się małymi skorupiakami, ale nie pogardzi mniejszą zdobyczą. Ukąszenie langustnika wywołuje bardzo nietypowy skutek uboczny, mianowicie, ofiara ma wyjątkowego pecha.
Kategoria: Groźne
Występowanie: skaliste wybrzeża Europy

Nykur
Krewniak brytyjskiej kelpie. Wodny koń o szarym umaszczeniu oraz uszach i kopytach zwróconych w przeciwną stronę niż u zwykłego konia. Pojawia się na brzegu oceanu lub jeziora i wabi nieostrożnych przechodniów, którzy czują ogromną pokusę, by dosiąść pięknego zwierzęcia. Kiedy jednak to robią, nie ma już dla nich ratunku - ciało nykurów jest bardzo lepkie i nie można z nich zsiąść, a zdradliwe bestie wciągają swoje ofiary pod wodę i topią. Najskuteczniejszym sposobem na pozbycie się nykura jest głośne wykrzyczenie jego imienia.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Islandia

Plumpka
Okrągłe, cętkowane ryby nieco przypominające cytryny, które można rozpoznać po dwóch długich nogach zakończonych płetwiastymi stopami. Mieszkają w głębokich jeziorach, gdzie ryją dna w poszukiwaniu pożywienia. Ich ulubionym pokarmem są wodne ślimaki. Nie są zbyt groźne, ale mogą skubać ubrania i stopy pływaków. Trytony uważają je za szkodniki, i chętnie się ich pozbywają. Zawiązują ich odnóża w supeł, wtedy plumki odpływają razem z prądem, i wracają dopiero jak się rozplączą.
Kategoria: Groźne

Ramora
Srebrne ryby, żyjące w Oceanie Indyjskim. Posiadają silne magiczne moce, potrafią zakotwiczać statki i są opiekunkami żeglarzy. Są wysoko cenione przez Międzynarodową Konfederację Czarodziejów, ustanowiono dla ich bezpieczeństwa wiele praw.
Kategoria: Niegroźne
Występowanie: Ocean Indyjski

Skorpena
Drapieżna ryba morska dodawana do eliksirów. Jest to duże zwierzę: osiąga od 30 centymetrów do nawet metra długości przy około 3 kilogramach masy ciała. Skorpenę charakteryzuje także długowieczność, żyją nawet sto lat.
Kategoria: Niegroźne

Szczuroszczet
Stworzenie podobne do szczurów, występujące w przybrzeżnych wodach Wielkiej Brytanii. Na grzbiecie ma narośl, która przypomina morską pierścienicę. Zjedzenie marynowanej narośli zwiększa odporność na zaklęcia i uroki, lecz przedawkowanie sprawia, że jedzącemu wyrastają fioletowe włosy na uszach. Szczuroszczety żywią się skorupiakami, nie gardzą jednak stopami tych, którzy przez nieuwagę na nie nadepną.
Kategoria: Groźne

Topek  
Stworzenia zabawne. Są troszkę większe od gnomów. Często mylone z chochlikami, lecz w przeciwieństwie do chochlika – topek nie potrafi latać i ma jaskrawe ubarwienie. Lubi tereny bagniste i wilgotne, często można go spotkać nad brzegami rzek i jezior, gdzie podstawia nogę i popycha przechodzącym ludziom. Żywi się małymi owadami, a rozmnaża się podobnie jak elfy, z taką różnicą, że nie przędzie kokonów. Młode wykluwają się z jaj w pełni uformowane mające nie więcej niż cal. Topki uwielbiają zabawy z czarodziejskimi petardami.
Kategoria: Niegroźne

Traszka
Płaz ogoniasty o wodno - lądowym trybie życia. Jest on stosowany jako składnik eliksirów, głównie gdy chodzi o wykorzystanie oka i śledziony tego stworzenia. Traszki dwuogonowe to gatunek traszek z dwiema głowami, które mogą być trzymane jako zwierzę domowe.
Kategoria: Niegroźne

Tryton / Syrena
Zwane również syrenami, nereidami lub wodnikami, podobnie jak centaury odmówiły statusu istot, woląc pozostać zwierzętami. Ich zwyczaje są równie mało znane co zwyczaje centaurów. Posługują się dziwnym językiem, który w wodzie brzmi jak ludzka mowa, natomiast na powierzchni jest to nieprzyjemny skrzekot. Czarodzieje którzy poznali język trytonów, mówią o dobrze zorganizowanych społecznościach różnej wielkości oraz o zaawansowanych konstrukcyjnie siedzibach, w których mieszkają. Trytony mają żółtą łuskowatą skórę, a zamiast nóg płetwę. I chociaż ich wygląd ich jest podobnie różnicowany jak u ludzi, to najczęściej miewają ciemnozielone włosy oraz potężne, srebrne ogony. Jedna z grup trytonów zamieszkuje dno jeziora w Hogwarcie.
Kategoria: Niebezpieczne

Wąż morski
Chociaż wyglądają naprawdę groźnie, nigdy żaden wąż morski nie zabił człowieka. Jeśli oczywiście nie liczyć histerycznych opowieści mugoli o strasznym zachowaniu tychże zwierząt. Osiągają nawet 100 stóp długości (dwa razy dłuższe od najdłuższych bazyliszków) mają końską głowę oraz ciało węża, którego pętle wystają ponad wodę.
Kategoria: Groźne
Występowanie: Atlantyk, Pacyfik i Morze Śródziemne

Weetimorousbeastie
Legendarny potwór, który rzekomo ma żyć nad brzegiem rzeki Clyde w Szkocji. W książce Grasowanie z potworami, Gilderoy Lockhart napisał, że niegdyś wyruszył na poszukiwanie owego stworzenia, jednak zamiast tego napatoczył się na kolonię impów, którą musiał pokonać. Istnienie potwora jest wątpliwe.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Szkocja
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Gryffindor
Rok Nauki : III
Wiek : 22
Skąd : Kanada, Trois-Rivières
Czystość Krwi : 90%
Galeony : 1827
Dodatkowo : metamorfomagia, rezerwowy pałkarz
  Liczba postów : 707
http://czarodzieje.my-rpg.com/t5525-madison-chloe-richelieu#160262
http://czarodzieje.my-rpg.com/t5529-pancake-karma-is-coming-after-you#160278
http://czarodzieje.my-rpg.com/t5528-madisonowa-sowa#160270
http://czarodzieje.my-rpg.com/t7198-madison-richelieu




Gracz






PisanieTemat: Re: Zwierzęta magiczne   Pon Paź 14 2013, 19:43




Zwierzęta zagraniczne


Bahanka
Podobnie jak elf, z którymi bahanka jest często mylona, wygląda jak malutki człowieczek. Jednak w odróżnieniu od elfa całe jej ciało jest pokryte grubym, czarnym włosem. Ma też dwie pary rąk i nóg. Skrzydła bahanki są grube, zaokrąglone i błyszczące, zbliżone wyglądem do skrzydeł żuka. Posiada ona również dwa rzędy ostrych, jadowitych zębów (w razie ugryzienia trzeba zażyć antidotum), nic więc dziwnego, że czarodzieje uważają je za szkodniki. Składają do 500 jaj naraz i zakopują je. Larwy wykluwają się po 2 – 3 tygodniach. Do pozbycia się ich, czyli debahanizacji, używa się płynu "Bahanocyd".
Kategoria: Groźne
Występowanie: Północna Europa i Ameryka

Błotoryj
Przypomina psa. Zamieszkuje moczary Europy i obu Ameryk. Kiedy się nie rusza, przypomina kłodę drewna, ale po uważnym przyjrzeniu się, można zauważyć płetwiaste łapy i bardzo ostre zęby. Błotoryj pływa i pełza po moczarach. Żywi się głównie małymi ssakami, ale może również poważnie poranić nogi pieszych przechodzących przez bagno, w którym zamieszkuje. Jego ulubionym smakołykiem jest jednak mandragora.
Kategoria: Groźne
Występowanie: Moczary Europy i obu Ameryk

Bobo
Gatunek gnoma oryginalnie występujący na terenie Polski, lecz dziś już na całym świecie. Bobo odróżnia od pospolitego gnoma przede wszystkim o wiele wyższy iloraz inteligencji, zdolność mowy oraz fakt, że istoty te noszą ubrania. Są bardzo złośliwe, ale również bardzo mądre, wiec jeśli odpowiednimi argumentami (często jest to jedzenie) przekona się je do współpracy, mogą one stać wyjątkowo pomocnymi sprzymierzeńcami. Bobo często żyją w grupach, niekiedy można to nawet nazwać cywilizacją, dlatego rozjuszone atakują całym stadem.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Europa, głównie Polska

Buchorożec
Duże, szare stworzenie afrykańskie, obdarzone olbrzymią siłą. Osiągają ciężar jednej tony i z daleka można je pomylić z nosorożcami. Mają grubą skórę, która odbija większość czarów i uroków, duży ostry róg na nosie i długi ogon, z wyglądu przypominający linę. Rodzą na raz tylko jedno młode. Buchorożce nie atakują, jeśli nie są nachalnie prowokowane, ale gdy zaczną szarżować, rezultaty bywają straszne. Róg buchorożca może przeciąć wszystko, od skóry po metal, i zawiera śmiertelnie niebezpieczny płyn, który wstrzyknięty w cokolwiek powoduje, że to coś wybucha. Populacja buchorożców nie jest duża, ponieważ podczas sezonu godowego walczące samce doprowadzają się wzajemnie do eksplozji. Buchorożce są traktowane przez afrykańskich czarodziejów z niezwykłą ostrożnością. Ich rogi, ogony i wybuchowy jad są wykorzystywane do sporządzania eliksirów.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Afryka

Caipora
Małe, futrzane magiczne duszki, które są bardzo złośliwe. Naturalnie występują w południowoamerykańskich lasach deszczowych strefy równikowej. Caipory przychodzą pod osłoną nocy do szkoły magii Soletrar,  aby pilnować uczniów i stworzeń, które mieszkają w lesie. Ich skłonność do psot jest uciążliwa dla zwykłego, szkolnego życia, więc można traktować je jak bardziej upierdliwą odmianę Poltergeista.
Kategoria: Neutralne
Występowanie: Lasy deszczowe Ameryki Południowej, Brazylia

Chochliki Kornwalijskie
Mają do ośmiu cali wzrostu, elektrycznie niebieską barwę i bardzo złośliwe charaktery. Bardzo lubią płatać różnego rodzaju figle i psikusy. Mogą latać pomimo braku skrzydeł. Ich częstą zabawą jest chwytanie za uszy ludzi i zanoszenie ich na szczyty drzew i budynków. Chochliki są żyworodne. Wydają wysokie, jednak zrozumiałe dla nich dźwięki.
Kategoria: Groźne
Występowanie: Kornwalia, ale są sprowadzane na tereny Anglii

Chrobotek
Stworzenie przypominające mięsisty, różowy grzyb porośnięty rzadką, sztywną szczeciną. Chrobotki wywodzą się ze Skandynawii, ale w tej chwili występują już w całej północnej Europie. Rozmnażają się bardzo szybko i w ciągu kilku dni może pokryć średnich rozmiarów ogród. Chrobotek wciska w ziemię muskularne macki w poszukiwaniu swoich ulubionych dżdżownic. Jest najlepszym przysmakiem gnomów, poza tym nie zarejestrowano żadnego zastosowania.
Kategoria: Neutralne
Występowanie: Rdzenna Skandynawia oraz północna Europa

Ciamarnica
Stworzenie, które ma ciało długości ok. 10 cali, które wyposażone jest w otwór gębowy i woreczek z jadem. Jad ten jest używany do obrony przed drapieżnikami. Trytony używają ciamarnic jako broni, natomiast czarodzieje wykorzystują jej jad, do sporządzania eliksirów. Podlega to jednak ścisłej kontroli Ministerstwa.
Kategoria: Groźne
Występowanie: Dno Morza Północnego

Demimoz
Przypomina pozbawioną ogona małpę, o wielkich, czarnych oczach. Całe ciała demimozów pokryte są delikatnymi, srebrzystymi włoskami. Występują na Dalekim Wschodzie. Bardzo ciężko jest spotkać demimozy, gdyż w obliczu zagrożenia, potrafią stać się niewidzialne. Demimozy są roślinożerne.
Z włosów demimozów przędzie się peleryny-niewidki. Jednak z powodu jego nietypowego mechanizmu obronnego, potrafią go wytropić tylko specjalnie przeszkoleni czarodzieje.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Daleki Wschód

Dirikrak
Pulchne nieloty o puszystych piórach. Znane ze szczególnego sposobu ucieczek przed niebezpieczeństwem. Wykorzystując zdolność teleportacji, znika wśród kłębiących się piór i pojawia się w innym miejscu. Mugole znali już w przeszłości dirikraki, lecz znali je pod nazwą dodo. Nie mieli oczywiście pojęcia, że dirikraki umieją znikać – uważają, ze wytępili je przez nadmierne polowania. Wydaje się, że ten fakt uświadomił im niebezpieczeństwo bezmyślnego zabijania zwierząt, w związku z czym Międzynarodowa Konfederacja Czarodziejów, stwierdziła, że nie ma sensu mówić im, że dirikrak wcale nie wyginął.
Kategoria: Niegroźne
Występowanie: Głównie rdzenny Maurtius

Dżin
Magiczne stworzenie występujące w okolicach Wybrzeża Kości Słoniowej. Potrafiły synchronicznie tańczyć na powierzchni jeziora. Były wykorzystywane przez narodową drużynę quidditcha Wybrzeża Kości Słoniowej jako maskotka na Mistrzostwach Świata w Quidditchu w 2014 roku.
Kategoria: Neutralne
Występowanie: Wybrzeże Kości Słoniowej

Erkling
Stworzenia bardzo podobne do elfów. Pochodzą z Schwarzwaldu w Niemczech. Mają trzy stopy wzrostu, więc są większe nawet od gnomów. Wydają z siebie piskliwy chichot, którym próbują odciągnąć dzieci od opiekunów, aby je następnie zjeść. Niemieckie Ministerstwo Magii, wprowadziło ścisły nadzór nad populacją erklingów, dzięki czemu znacznie spadła liczba zabójstw, dokonywana na dzieciach. Ostatni znany przypadek, w którym erkling usiłował zjeść dziecko, zakończył się śmiercią stworzenia, gdyż ojciec sześcioletniego Brunona Schmidta, zabił je, uderzając w głowę składanym kociołkiem. Erklingi lubią grać na flecie i strzelać z wymyślonej przez siebie rurki ślinowej. Są także Erklingi bawarskie.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Schwarzwald w Niemczech, Bawaria

Feniks
Piękny, szkarłatny ptak o wielkości łabędzia. Feniksy mają złote ogony, szpony i dzioby. Feniksy są nieśmiertelne, gdyż kiedy się zestarzeją, giną w wytworzonych przez siebie płomieniach, a potem się z nich odradzają jako pisklęta. Są łagodnymi, roślinożernymi stworzeniami. Żywią się wyłącznie ziołami, posiadają też zdolność teleportacji. Magiczna pieśń feniksa, wzmacnia odwagę tych o czystym sercu, i sprawia, że do serc osób złych wkrada się strach. Łzy feniksa mają bardzo silne właściwości lecznicze. Feniksy są bardzo silne, mogą przenosić wielkie ciężary.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Szczyty gór, Egipt, Indie, Chiny

Ferni
Magiczny odpowiednik renifera, z tą różnicą że między porożem posiadają również róg, zupełnie jak u jednorożca. Rozumieją co się do nich mówi i jeśli są w dobrym nastroju z łatwością wykonają daną komendę. Jeżeli jednak czymś zostaną zdenerwowane, będą nieposłuszne i uparte. Z ich udziałem organizowane są wyścigi magicznych rydwanów, podczas igrzysk czarodziejów w Laponii.
Na obszarach, w których występują, bardzo popularne są ich hodowle.
Kategoria: Niegroźne
Występowanie: Finlandia, Grenlandia

Garboróg
Duże, szarofioletowe stworzenie, z garbem na grzbiecie i dwoma ostrymi rogami. Garborogi są bardzo agresywne. Czasami można spotkać górskiego trolla, jadącego wierzchem na garborogu, ale jeszcze częściej widuje się trolle, pokryte ranami i bliznami po ataku tego zwierzęcia. Sproszkowany róg garboroga jest składnikiem wielu eliksirów, ale jest on bardzo drogi, z powodu trudności, na jakie napotyka się, przy próbie jego zdobycia. Jedną z przyczyn tej sytuacji jest fakt, że skóra garboroga jest grubsza nawet od smoczej, co daje mu znakomitą odporność na zaklęcia i uroki.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Górzyste regiony Europy

Gryf
Głowa i przednie łapy są olbrzymiego orła, a tylne łapy lwa. Tak jak sfinksy, gryfy często używane są przez czarodziejów do pilnowania skarbów. Mają bardzo gwałtowną naturę, znane są przypadki obłaskawiania ich przez czarodziejów. Żywią się surowym mięsem.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Grecja

Iglica
Wąż przypominający wyglądem kobrę królewską, jednakże jego największą bronią nie jest jad a kolce, które wysuwają się w momencie ataku i są w stanie porazić ofiarę ładunkiem elektrycznym. Iglica występuje w azjatyckich górach i na pustyniach, ponieważ jej największym wrogiem jest woda. Wystarczy jej niewielka ilość, by prąd uaktywnił się i poraził właściciela kolców.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne
Występowanie: Azjatyckie góry, pustynie

Jeżanka
Ryby pokryte kolcami, żyjące w Oceanie Atlantyckim. Mówi się, że pierwsza ławica jeżanek, została stworzona przez czarodziejów w XIX wieku, z zemsty na mugolskich rybakach. Podobno obrazili oni grupę czarodziejów-żeglarzy. Od tamtej pory, w tym miejscu oceanu, rybacy znajdują porwane przez jeżanki sieci.
Kategoria: Groźne
Występowanie: Ocean Atlantycki (okolice Brazylii)

Kołkogonek
Demony te przypominają karłowate prosiaki z długimi nogami, serdelkowatymi ogonami oraz wąskimi czarnymi oczami. Gdy kołkogonek wkrada się do chlewa, sprawia, że gospodarzy dręczy zła passa. Kołkogonki są bardzo szybkie i trudne do schwytania, ale jeśli przepędzi go za granice gospodarstwa przez całkowicie białego psa, nigdy już tam nie powróci. Urząd Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami (Sekcja Szkodników) trzyma w tym celu tuzin ogarów albinosów.
Kategoria: Groźne
Występowanie: rolnicze rejony Europy, Rosji i Ameryki

Kudłoń
Stworzenia będące strażnikami koni. Kudłate, o porośniętych długimi zmierzwionymi czuprynami głowami oraz dużymi nosami. Są parzystokopytne i poruszają się na dwóch nogach. Mają krótkie ramiona zakończone dłońmi o czterech grubych palcach. Dorosły osobnik osiąga dwie stopy wzrostu. Są nieśmiałe, zajmują się tylko i wyłącznie pilnowaniem koni. Można go często znaleźć w stajni zawiniętego w słomie, albo ukrywające się pośród stada, którego strzeże. Nie ufa ludziom, w związku z czym zawsze się przed nimi chowa. Są roślinożerne.
Kategoria: Niegroźne
Występowanie: Anglia, południe Irlandii

Kwintoped
Bardzo niebezpieczne stworzenie mięsożerne. Wyjątkowo rozsmakował się w ludziach. Jego wyjątkowo nisko zawieszony tułów, podobnie jak pięć nóg, z których każda zakończona jest zdeformowaną stopą, porośnięte są grubą, czerwonobrązową sierścią.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne
Występowanie: Północny punkt Szkocji, wyspa Posępna, która jest terenem nienanoszalnym

Langustnik Ladaco
Są bardzo podobne do homarów, lecz pod żadnym pozorem nie powinno się ich zjadać. Spożycie ich mięsa powoduje wysoką gorączkę oraz zielone zabarwienie twarzy. Langustnik osiąga dwanaście cali i jest jasnoszary w ciemnozielone plamki. Żywi się małymi skorupiakami, ale nie pogardzi mniejszą zdobyczą. Ukąszenie langustnika wywołuje bardzo nietypowy skutek uboczny, mianowicie, ofiara ma wyjątkowego pecha.
Kategoria: Groźne
Występowanie: skaliste wybrzeża Europy

Lelek wróżebnik
Chude, ponure, przypominające małe i niedożywione sępy ptaki o zielonokawo - czarnym upierzeniu. Są wyjątkowo nieśmiałe. Gnieżdżą się w jeżynach i innych ciernistych krzewach. Żywią się dużymi owadami i elfami. Latają wyłącznie podczas silnego deszczu, a przy lepszej pogodzie pozostają w swoich gniazdach o kształcie łzy. Lelek wydaje charakterystyczne niskie, drżące dźwięki. Uważano kiedyś, że wróżą one śmierć. W związku z powyższym, czarodzieje omijali gniazda lelka, w obawie usłyszenia tego rozdzierającego serce krzyku, uważa się też, że niejeden czarodziej dostał ataku serca, gdy przechodząc przez zarośla usłyszał jęki ukrytego w gąszczu lelka. Ostatnie badania dowiodły, że lelek śpiewa wyłącznie przed nadciągającym deszczem. I od tej pory, lelki wróżebniki stały się modnymi zwierzątkami domowymi, które mają przepowiadać pogodę, chociaż w zimie nieustannie jęczą. Pióra lelka nie nadają się do pisania, bo odpychają atrament.
Kategoria: Niegroźne
Występowanie: Wielka Brytania, Irlandia, rejony północnej Europy

Mantykora
Bardzo niebezpieczne stworzenie. Ma głowę człowieka, ciało lwa i ogon skorpiona. Jest tak samo niebezpieczna jak chimera, i równie rzadka. Podobno cicho nuci, gdy pożera swoją ofiarę. Skóra mantykory odbija większość zaklęć i uroków, a ukłucie jej żądłem, powoduje natychmiastową śmierć.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne
Występowanie: Grecja

Memortek
Malutki, niebieski, cętkowany ptaszek. Żywi się małymi owadami, jego szczególną cechą jest to, że przez całe swoje życie jest niemy, a tuż przed śmiercią wydaje wszystkie głosy, które za życia usłyszał w odwrotnej kolejności. Jego piórka wchodzą w skład veritaserum i eliksirów wspomagających pamięć.
Kategoria: Niegroźne
Występowanie: Północna Europa oraz Ameryka

Minotaur
Minotaury są urodzonymi wojownikami. Są większe oraz cięższe od człowieka i to czyni z nich żywe tarany. Górna część ciała zbliżona jest do ludzkiej. Ma bardzo szerokie barki i umięśnioną klatkę piersiową. Dolna również jest do niej podobna, jednak nogi zakończone są parzystymi kopytami. Całe ich ciało pokryte jest krótką, ale za to gęstą sierścią, której kolory to zazwyczaj brąz i czerń. Głowa przypomina łeb byka. Zakończona jest ostrymi, długimi rogami.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne
Występowanie: Grecja

Nundu
Najgroźniejsze stworzenie na świecie. Wschodnioafrykański, gigantyczny, brązowo czarny lampart, który potrafi mimo swych rozmiarów poruszać się bezszelestnie. Jego oddech sprowadza zarazę, mogącą zabić całą wioskę. Niewiele o nim wiadomo, bo nigdy nie został pokonany przez grupę liczącą mniej niż stu czarodziei.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne
Występowanie: wschodnia Afryka

Ognisty krab
Nazwa jest myląca, ponieważ to stworzenie z wyglądu przypomina żółwia. Na Fidżi, która jest jego ojczyzną, część wybrzeża została zamieniona w rezerwat krabów, w celu ich ochrony nie tylko przed mugolami, których mogłyby skusić ich cenne, usiane diamentami skorupy, ale również przed pozbawionymi skrupułów czarodziejami, którzy wykorzystują te skorupy do wykonywania bardzo cennych kociołków. Poza tym krab ma własny mechanizm obrony: atakowany, wystrzeliwuje z tylnego końca płomienie. Ogniste kraby eksportuje się jako zwierzęta domowe, ale wymagana jest na nie specjalna licencja.
Kategoria: Groźne
Występowanie: Fidżi

Pogrebin
Rosyjski demon, osiągający najwyżej stopę wzrostu, ma włochate ciało i podobne do gnomów, nieproporcjonalnie wielką głowę. Pogrebiny ciągnie do ludzi, kryją się w ich cieniu, a kiedy "właściciel" cienia się odwróci, kulą się i przypominają kamień. Jeśli demon będzie podążał za jednym człowiekiem przez wiele godzin, jego ofiarę w końcu ogarnie uczucie zniechęcenia, i pogrąży się w depresji. Jeśli taka ofiara się zatrzyma, opadnie na kolana i zacznie marudzić nad bezsensownością swego życia – pogrebin rzuci się na niego i będzie chciał go pożreć. Łatwo jednak się go pozbyć prostymi zaklęciami czy urokami, można też mu dać porządnego kopniaka.
Kategoria: Groźne
Występowanie: Rosja

Przyczajacz
Gatunek, powstały w wyniku przypadkowego skrzyżowania demimoza i ghula. Przyczajacz posiada zdolność stawania się niewidzialnym, podobnie jak jego przodek demimoz. Jest również stworzeniem zmiennokształtnym, co pomaga mu w ukrywaniu się w najmniej oczekiwanych miejscach. Atakuje niemal wyłącznie ludzi. Ci, którzy przeżyli jego atak, opisują go jak wysokiego, chudego niedźwiedzia o srebrnym futrze.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: USA

Ptak gromu (Thunderbird)
Ogromny ptak, podobny do orła, którego rozpiętość skrzydeł dochodzi do pięciu metrów. Przemieszcza się z prędkością błyskawicy, według niektórych potrafi ciskać piorunami, ale do dzisiaj badaczom nie udało się stwierdzić, czy to prawda, gdyż stworzenia te najchętniej opuszczają swoje gniazda w czasie burzy. Jedynie człowiek o dobrym i odważnym sercu może się do niego zbliżyć, a według podań Indian, nawet dosiąść. W mózgu ptaka gromu znajduje się bezcenny orli kamień, który ma moc przywracania umarłych do życia, jednak zdobycie go jest właściwie niemożliwe - osoba, która ośmieli się zabić ptaka gromu, zostanie na wieki przeklęta.
Kategoria: Niebezpieczne
Miejsce pochodzenia: Stany Zjednoczone, Kanada, Alpy

Reem
Bardzo rzadkie, olbrzymie woły o złotej sierści. Ich krew ma niesamowite właściwości, a jej wypicie daje niezwykłą siłę, lecz trudności wiążące się z jej zdobyciem, sprawiają, że rzadko można znaleźć ją na wolnym rynku.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: dzikie tereny Ameryki Północnej oraz Dalekiego Wschodu

Sfinks
Stworzenie mające ludzką głowę i tułów lwa. Od ponad tysiąca lat były wykorzystywane przez czarownice i czarodziejów do pilnowania kosztowności i tajnych skrytek. Sfinksy są bardzo inteligentne i kochają zagadki oraz rebusy. Zazwyczaj są niebezpieczne tylko wtedy, gdy coś zagraża temu, czego pilnują.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Egipt

Śmierciotula
Rzadko spotykane stworzenie z wyglądu przypominające czarną pelerynę grubości około pół cala, nocą sunie po ziemi. Jedynym znanym czarodziejom zaklęciem odpędzającym śmierciotulę jest Patronus. Nie da się ustalić liczby ofiar śmierciotuli, gdyż atakuje śpiących czarodziejów i spożywa swą ofiarę w jej własnym łóżku. Nie pozostawia po sobie ani swoim posiłku żadnych śladów. Z racji tego, że atakowani są śpiący – nie są w stanie rzucić odpowiedniego zaklęcia. Jedyny czarodziej, który przeżył atak śmierciotuli, Flavius Belby, trafił z tej racji na jedną z kart sławnych czarodziejów i czarownic.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne
Występowanie: lasy tropikalne

Świergotnik
Ptaki o wyjątkowo jaskrawym upierzeniu; spotyka się pomarańczowe, różowe, żółte oraz cytrynowo - zielone. Ptaki te są od dawna dostarczycielami luksusowych piór. Składają przepiękne, nakrapiane jajka, ach śpiew, z początku miły dla ucha – po pewnym czasie sprawia, że słuchający zaczyna świrować. Z tego też powodu, na sprzedawane świergotniki rzuca się zaklęcie uciszające i należy je co miesiąc odnawiać. Na ich posiadanie potrzebna jest licencja, bo wymagają specjalnej opieki.
Kategoria: Groźne
Występowanie: Afryka

Testral
Bardzo brzydkie, wynaturzone, magiczne stworzenie. Czarodzieje wierzą, że przynosi nieszczęście, ponieważ widzą je jedynie osoby, które widziały czyjąś śmierć. Żywi się padliną, lubi mrok, żyje w ciemnych puszczach. Roztacza wokół siebie ponurą atmosferę.Wygląda mniej więcej jak pegaz, jednak da się zauważyć swoiste różnice. Jest niezwykle mądry i pożyteczny.  Może stać się niewidzialny.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne
Występowanie: Nieokreślone

Tebo
Guźce popielatego koloru, mogą stawać się niewidzialne, co sprawia, że bardzo trudno przed nimi uciec czy go złapać. Są nadzwyczaj niebezpieczne. Ich skóra jest wysoko cenionym surowcem na ubrania i ochraniacze.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Zair i Kongo

Unilama
Daleka krewna jednorożca zamieszkująca Amerykę Środkową i Południową. Jak sama nazwa wskazuje jest to lama z jednym rogiem wyrastającym z czoła. W przeciwieństwie do swojego bardziej znanego kuzyna, jest wyjątkowo łagodnym i raczej nieśmiałym stworzeniem. Powszechnie hodowana ze względu na wyjątkowo miękką i jedwabistą sierść wykorzystaną do produkcji wysokiej jakości konfekcji czarodziejskiej.
Kategoria: Niegroźne
Występowanie: Ameryka Środkowa i Południowa

Widłowąż
Trójgłowy wąż o długości ok. 6 – 7 stóp. Widłowęże pochodzą z Burkina Faso, są pomarańczowego koloru w czarne pasy, przez co łatwo go zauważyć i właśnie dlatego Ministerstwo Magii z Burkina Faso przeznaczyło część lasów, wyłącznie do ich dyspozycji. Mimo że nie należą do agresywnych zwierząt, były swego czasu bardzo popularne wśród czarnoksiężników ze względu na swój imponujący i budzący respekt wygląd. Składają jaja otworem gębowym i są to jedyne znane stworzenia magiczne, zachowujące się w ten sposób. Jaja są bardzo cenne, bowiem używa się ich do eliksirów poprawiających sprawność umysłową. Handel jajami i dorosłymi osobnikami tego stworzenia wręcz kwitnie na czarnym rynku, już od kilku wieków.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Afryka

Wielki nawałnik burzowy
Olbrzymi magiczny ptak, którego ubarwienie jest głównie ciemne z białymi piórami od wewnątrz. Używany jest do transportu uczniów do Szkoły Magii Mahoutokoro w Japonii. Dzieci w wieku od siedmiu do jedenastu lat latają na nawałnikach burzowych od i do domu każdego dnia.
Kategoria: Niegroźne
Występowanie: Japonia

Yeti
Stwory są wielką tajemnicą dla mugoli, lecz dla czarodziejów – mniejszą. Podejrzewa się, że są spokrewnieni z trollem, lecz nikomu nie udało się zbliżyć do nich na tyle, żeby przeprowadzić dokładniejsze badania. Osiągają nawet 15 stóp wzrostu i całe ich ciała są porośnięte, gęstymi, śnieżnobiałymi włosami. Boją się jednak ognia, przez co mogą być odparte przez wprawnych czarodziejów.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Tybet

Żądlibąk
Mały owad, wyjątkowo trudny do schwytania. Wysuszone żądła żądlibąków są wykorzystywane jako składniki niektórych eliksirów. Ma około pól cala długości i jest koloru szafirowego. Lata z tak dużą prędkością, że mugole bardzo rzadko go zauważają, a i samym czarodziejom sprawia to pewne trudności. Nietrudno go im jednak znaleźć, gdy zostaną użądleni. Żądlibąk ma skrzydła na czubku głowy, macha nimi bardzo szybko. Sprawia, że podczas lotu kręci się wokół własnej osi. U dołu jego ciała znajduje się długie, cienkie żądło. Użądlenie najpierw wywołuje zawroty głowy, a chwilę potem – lewitację. Młodzi czarodzieje i czarodziejki łapią żądlibąki, aby cieszyć się ich skutkami ubocznymi. Zbyt częste użądlenia mogą sprawić, że ofiara będzie się unosić nad ziemią nawet kilka dni. W przypadku silnej reakcji alergicznej – może dojść do stałej lewitacji. Krążą plotki, że są używane do produkcji tak lubianych przez młode pokolenie musów-świstusów.
Kategoria: Groźne
Występowanie: Australia

Żmijoptak
Upierzone i uskrzydlone dwunogie ptaki o wężowatym ciele, mogące osiągnąć nawet 15 stóp długości. Żywią się głównie szczurami i ptakami, lecz zdarzało się, że porywały małpy. Są agresywne wobec wszystkich, którzy chcą się do nich zbliżyć szczególnie kiedy bronią swoich jaj, których skorupki zrobione są z najczystszego i najdelikatniejszego srebra, co przyciąga uwagę chciwych czarodziejów.
Kategoria: Niebezpieczne
Występowanie: Daleki Wschód oraz Indie
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Student Gryffindor
Rok Nauki : III
Wiek : 22
Skąd : Kanada, Trois-Rivières
Czystość Krwi : 90%
Galeony : 1827
Dodatkowo : metamorfomagia, rezerwowy pałkarz
  Liczba postów : 707
http://czarodzieje.my-rpg.com/t5525-madison-chloe-richelieu#160262
http://czarodzieje.my-rpg.com/t5529-pancake-karma-is-coming-after-you#160278
http://czarodzieje.my-rpg.com/t5528-madisonowa-sowa#160270
http://czarodzieje.my-rpg.com/t7198-madison-richelieu




Gracz






PisanieTemat: Re: Zwierzęta magiczne   Czw Kwi 17 2014, 21:00




Smoki


Chiński Ogniomiot
Pokryty jest gładką i czerwoną łuską. Jego pysk otaczają złote rogi. Jest duży i lubi wilgoć. Składa purpurowe jaja w złote cętki, będące cennym składnikiem w chińskiej magii. Kiedy się denerwuje, z nozdrzy buch mu ogień w kształcie grzyba, stąd jego nazwa. Ten gatunek smoka jest agresywny, a zarazem tolerancyjny, choć tylko dla smoków, z którymi zdarza mu się dzielić terytorium; żywi się większością ssaków, jego przysmakiem są świnie i ludzie.
Kraj pochodzenia: Chiny

Czarny Hebrydzki
Jest bardziej agresywny od swojego walijskiego podopiecznego. Wymaga ogromnego terytorium (przynajmniej sto mil kwadratowych na jednego osobnika). Osiąga do trzydziestu stóp długości, ma szorstkie łuski, błyszczące fioletowe oczy, a wzdłuż grzbietu rząd małych ostrych jak brzytwa wyrostków kostnych. Ogon smoka hebrydzkiego zakończony jest szpikulcem, w kształcie grotu strzały, a skrzydła przypominają skrzydła ogromnego, wręcz gigantycznego nietoperza. Żywi się głównie drobną zwierzyną ale zdarza się mu porywać spore psy, a nawet bydło.
Kraj pochodzenia: Hebrydy należące do Wielkiej Brytanii

Długoróg Rumuński
Ma ciemnozielone łuski i błyszczące złote rogi, na które nabija swą ofiarę aby ją upiec swym ognistym oddechem. Sproszkowane rogi są cennym składnikiem eliksirów. Ojczyzna długorogów jest obecnie największym rezerwatem na świecie.
Kraj pochodzenia: Rumunia

Norweski Kolczasty
Jest podobny do Rogogona Węgierskiego, lecz zamiast kolców na ogonie może się pochwalić wyjątkowo wydatnymi kolcami wzdłuż grzbietu. Jest bardzo agresywny w stosunku do osobników własnego gatunku. Poluje na większość ssaków lądowych, lecz w odróżnieniu od innych ras smoków żywi się również stworzeniami wodnymi. Jaja smoka Norweskiego są czarne, a małe opanowują zdolność ziania ogniem wcześniej niż inne rasy.
Kraj pochodzenia: Norwegia

Opalooki Antypodzki
Masa od dwóch do trzech ton. Jest to najpiękniejsza rasa smoka. Posiada opalizujące perłowe łuski i lśniące, wielobarwne, bez - źrenicowe oczy. Zieje jaskrawo zielonym ogniem, lecz jak na smoka rzadko zabija, jeśli nie jest głodny. Jego ulubionym pokarmem są owoce, ale znane są przypadki polowania na coś większego. Jaja tego smoka są bladoszarego koloru.
Kraj pochodzenia: Nowa Zelandia (oraz Australii w przypadku braku pożywienia)

Rogogon Węgierski
Przypomina wielką jaszczurkę pokrytą czarnymi łuskami. Ma żółte oczy, rogi barwy wypolerowanego brązu i tak samo ubarwione kolce sterczące z długiego ogona. Rogogon zieje ogniem na wyjątkowo długą odległość (do 50 stóp). Jego jaja mają kolor cementu i bardzo grube skorupki. Młode rozbijają je za pomocą kolców na ogonie. Rogogony żywią się kozami, owcami i, jeśli tylko im się uda, także ludźmi.
Kraj pochodzenia: Węgry

Spiżobrzuch Ukraiński
Jest to największa rasa smoków. Spiżobrzuchy osiągają wagę nawet sześciu ton. Jest pękaty. Spiżobrzuch Ukraiński jest wyjątkowo niebezpieczny, zdolny nawet do zdruzgotania budynku, na którym wyląduje, w drobny mak. Ma metaliczne szare łuski, oczy koloru ostrej czerwieni oraz wyjątkowo długie, ostre szpony.
Kraj pochodzenia: Ukraina

Szwedzki Krótkopyski
Zamieszkuje dzikie i niezamieszkane górskie tereny. Ma skórę koloru srebrnoniebieskiego i długie ostro zakończone rogi. Jego skóra jest wykorzystywana do produkcji ochronnych rękawic. Wydobywający się z jego nozdrzy ogień ma barwę niebieską.
Kraj pochodzenia: Szwecja

Walijski Zielony
Jest cały pokryty zieloną łuską. Składa ziemistobrązowe jaja w zielone cętki. Ryk tego smoka jest bardzo melodyjny. Jego pożywienie to głównie owce. Żyje w wysokich górach, gdzie założono smoczy rezerwat. Jest to stosunkowo łagodna rasa smoków.
Kraj pochodzenia: Walia

Wij Syberyjski
Jeden z najmniej agresywnych smoków na świecie. W porównaniu z innymi przedstawicielami swojego gatunku jest raczej średnich rozmiarów, o śnieżnobiałych łuskach, które w słońcu przybierają srebrzystą barwę. Mówi się o próbach oswojenia go, ale niestety nikomu jeszcze się to nie udało. Charakteryzuje się dużą rozpiętością skrzydeł, które pozwalają mu na poruszanie się po terenach z zawrotną szybkością. Ogniem zieje naprawdę rzadko, ma ograniczone możliwości ze względu na niską temperaturę środowiska naturalnego. Jego jaja przypominają wyglądem przepiórcze, choć są od nich dużo większe.
Kraj pochodzenia: Rosja

Zębacz chilijski
Pomarańczowy smok o szerokiej szczęce zakończonej zębami tak ostrymi, że bez problemu przegryzą najtwardszą stal. Uzębienie jest jego najgroźniejszą bronią. Ogniem zieje naprawdę rzadko, a i tak wyłącznie na niewielką odległość. Uwielbia polować na ptaki, zwłaszcza drapieżne, ponieważ z nimi jest najwięcej zabawy.
Kraj pochodzenia: Chile

Żmijozęb Peruwiański
Jest najmniejszym ze smoków. Lata najszybciej ze wszystkich smoczych ras. Ma tylko piętnaście stóp długości, gładką łuskę koloru miedzi z czarnym pasem na grzbiecie. Ma krótkie nóżki i wyjątkowo, a nawet bardzo jadowite kły. Żywi się również kozami i krowami, lecz pod koniec XIX wieku tak się rozsmakował w ludziach, że Międzynarodowa Konfederacja Czarodziejów była zmuszona wysłać do Peru łowców, którzy przetrzebili zbyt szybko mnożącą się populację żmijozębów.
Kraj pochodzenia: Peru
Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora



avatar

Nauczyciel
Wiek : 21
Skąd : Sztokholm, Szwecja
Czystość Krwi : 100%
Galeony : 5220
Dodatkowo : Wężoustość, legilimencja i oklumencja
  Liczba postów : 2695
http://czarodzieje.my-rpg.com/t7093-rasheed-sharker
http://czarodzieje.my-rpg.com/t7094-rekinowe-relacje
http://czarodzieje.my-rpg.com/t7096-rasheed-sharker
http://czarodzieje.my-rpg.com/t7190-rasheed-sharker




Gracz






PisanieTemat: Re: Zwierzęta magiczne   Sro Maj 04 2016, 10:06




Stworzenia antropoidalne


Bahanka
Podobnie jak elf, z którymi bahanka jest często mylona, wygląda jak malutki człowieczek, jednak w odróżnieniu od elfa całe jej ciało jest pokryte grubym, czarnym włosem. Ma też dwie pary rąk i nóg. Skrzydła bahanki są grube, zaokrąglone i błyszczące, zbliżone wyglądem do skrzydeł żuka. Posiada ona również dwa rzędy ostrych, jadowitych zębów (w razie ugryzienia trzeba zażyć antidotum), nic więc dziwnego, że czarodzieje uważają je za szkodniki. Składają do 500 jaj naraz i zakopują je w ziemi, a larwy wykluwają się po 2 - 3 tygodniach. Do pozbycia się ich, czyli debahanizacji, używa się płynu "Bahanocyd".
Kategoria: Groźne, Nierozumne, Niekomunikatywne
Miejsce pochodzenia: Północna Europa i Ameryka

Beithir
Beznogie, podobne do węża stworzenie mierzące ok. 6 metrów długości. Posiada głowę podobną do byczej i nie może zostać zabite, dopóki nie zostanie ona odcięta, zmiażdżona i umieszczona z dala od reszty ciała. Jest pokryte łuską odbijającą większość zaklęć, dlatego dawniej zdobycie jego skóry było marzeniem większości czarodziejów, zwłaszcza czarnoksiężników, co doprowadziło do wytępienia beithirów. Zamieszkuje jaskinie i progi skalne, prawdopodobnie zostało już tylko kilka osobników. Tajemnicze stworzenie, do tej pory niewiele wiadomo na jego temat.
Kategoria: Niebezpieczne, Nierozumne, Niekomunikatywne
Miejsce pochodzenia: Szkocja

Bobo
Gatunek gnoma oryginalnie występujący na terenie Polski, lecz dziś już na całym świecie. Bobo odróżnia od pospolitego gnoma przede wszystkim o wiele wyższy iloraz inteligencji, zdolność mowy oraz fakt, że istoty te noszą ubrania. Są bardzo złośliwe, ale również bardzo mądre, wiec jeśli odpowiednimi argumentami (często jest to jedzenie) przekona się je do współpracy, mogą one stać wyjątkowo pomocnymi sprzymierzeńcami. Bobo często żyją w grupach, niekiedy można to nawet nazwać cywilizacją, dlatego rozjuszone atakują całym stadem.
Kategoria: Niebezpieczne, Rozumne, Komunikatywne
Miejsce pochodzenia: Europa, głównie Polska

Centaur
Istota posiadająca ludzki tułów, ramiona i głowę, reszta zaś to ciało konia. Występuje we wszystkich spotykanych u koni maściach. Centaury najprawdopodobniej wywodzą się z Grecji, lecz obecnie można je spotkać w całej Europie, największe odnotowane stado zamieszkuje Zakazany Las. Cechują się wysoką inteligencją, są biegłe w uzdrawianiu, łucznictwie, astronomii i wróżeniu z gwiazd, płomieni lub dymu. Centaury są niezwykle waleczne i honorowe, uważają się za lepszych od innych, dlatego też rzadko pomagają ludziom, co byłoby równoznaczne z usługiwaniem im. Są bardzo wrażliwe, sprowokowane często atakują. Pomimo spełniania kryteriów, odmówiły uzyskania przyznawanego przez Ministerstwo Magii statusu istot i nigdy nie zwróciły się o jakąkolwiek pomoc do Biura Łączności z Centaurami, do tej pory widnieją w spisie jako stworzenia.
Kategoria: Niebezpieczne, Inteligentne, Komunikatywne
Miejsce pochodzenia: Grecja

Curupira
Rudowłose karły, ochraniające wszystkie magiczne stworzenia, jeżeli myślą, że są poszkodowane przez ludzi. Ich stopy są skierowane do tyłu, by zmylić łowców, by śledzili je w złym kierunku. Zaatakują każdego kłusownika, gdy poczują, że zabierają więcej z ich lasów, niż to konieczne.
Kategoria: Neutralne,Rozumne, Średnio komunikatywne
Występowanie: Brazylia

Czerwony Kapturek
Małe podobne do goblinów stworzenie, które żyje wszędzie tam gdzie została kiedykolwiek rozlana krew, dlatego też często kopią jamy, w których zamieszkują, w miejscach dawnych bitw. Łatwo go odpędzić prostymi czarami, jednak bywa niebezpieczny, szczególnie dla mugoli – jest gotowy zatłuc ludzi grubą pałką.
Kategoria: Groźne, Nierozumne, Niekomunikatywne

Dementor
Nieposiadające duszy stworzenie, które jest uważane za jedne z najplugawszych na ziemi. Jest wykorzystywane przez Ministerstwo Magii jako strażnicy czarodziejskiego więzienia, Azkabanu, okresowo de mentorzy byli poplecznikami Voldemorta. Kształtem przypominają ludzi, mierzą około 3 metrów, ukryte są pod długimi czarnymi płaszczami, z których wystają tylko szare pokryte liszajami dłonie. Kaptur zakrywa coś, co jest odpowiednikiem twarzy u dementora –nie mają oczu i ust, posiadają za to otwór w jej miejscu, który służy do wykonywania "Pocałunku Dementora", czyli aktu wyssania duszy z ciała ofiary. W przeciwieństwie do innych magicznych stworzeń, dementorzy unoszą się nad ziemią, nie mają bowiem nóg. Rozmnażają się niczym grzyby, w ciemnych, wilgotnych miejscach, tworząc zimną gęstą mgłę. Charakterystyczny jest chrapliwy, świszczący oddech oraz narastające uczucie smutku , przygnębienia i wrażenie, że już nigdy więcej nie będzie się szczęśliwym. Dementorzy są ślepi, swoje ofiary odszukują, wykrywając ślady pozytywnych uczuć, którymi się żywią. Wysysają wszelkie pozytywne wspomnienia z człowieka, pozostawiając tylko te najgorsze. Stałe przebywanie w ich obecności może doprowadzić do trwałej zmiany osobowości oraz psychiki - od łagodnych postaci depresji nawet do skrajnych postaci szaleństwa, jak w przypadku długoletnich więźniów Azkabanu. Dementor obniża temperaturę wokół siebie, ich duża liczba może nawet zamrozić jezioro. Jako pojedyncze osobniki nie są widzialni dla mugoli oraz charłaków, ci ostatni są jednak zdolni je rozpoznać. Jedną z najskuteczniejszych metod walki z de mentorami, o ile czarodziej jest na tyle silny, by przezwyciężyć swój lęk, strach i słabości, jest użycie Zaklęcia Patronusa, będącego projekcją szczęścia, którego dementor nie może wchłonąć. Na poprawę samopoczucia po spotkaniu z dementorem skuteczna jest czekolada.
Kategoria: Groźne, Nierozumne, Niekomunikatywne

Elf
Małe, magiczne istoty o bardzo niskiej inteligencji, wyglądem przypominają małego człowieczka. Mogą osiągnąć do pięciu cali (12,7 cm) wzrostu, potrafią latać, co umożliwiają im skrzydła (przezroczyste lub tęczowe). Występują głównie w lasach i na polanach, posiadają też słabą moc magiczną, której używają do obrony przed takimi drapieżnikami, jak lelek wróżebnik. Mają kłótliwy charakter, ale są bardzo próżne, więc łatwo dają się namówić do odgrywania roli dekoracji. Elfy nie potrafią mówić, ale mogą komunikować się ze sobą za pomocą brzęczenia. Ich skrzydła wykorzystywane są jako składniki do niektórych eliksirów.
Kategoria: Neutralne, Nierozumne, Średnio komunikatywne

Erkling
Stworzenia bardzo podobne do elfów, mają trzy stopy wzrostu, więc są większe nawet od gnomów. Wydają z siebie piskliwy chichot, którym próbują odciągnąć dzieci od opiekunów, aby je następnie zjeść. Niemieckie Ministerstwo Magii, wprowadziło ścisły nadzór nad populacją erklingów, dzięki czemu znacznie spadła liczba zabójstw dokonywana na dzieciach. Ostatni znany przypadek, w którym erkling usiłował zjeść dziecko, zakończył się śmiercią stworzenia, gdyż ojciec sześcioletniego Brunona Schmidta, zabił je, uderzając w głowę składanym kociołkiem. Erklingi lubią grać na flecie i strzelać z wymyślonej przez siebie rurki ślinowej.
Kategoria: Niebezpieczne, Nierozumne, Niekomunikatywne
Miejsce pochodzenia: Schwarzwald w Niemczech, Bawaria

Ghul
Wyjątkowo szpetne stworzenie, cechujące się dużym wzrostem i wystającymi zębami. Jego głównym pokarmem są pająki i krety. Zamieszkują zazwyczaj strychy lub stodoły czarodziejów. Często zawodzą lub pojękują, nie są jednak niebezpieczne i najwyżej mogą nawarczeć na człowieka lub czymś w niego rzucić. Nie można spodziewać się żadnych niebezpiecznych dla zdrowia i życia zachowań z jego strony. Urząd Kontroli Nad Magicznymi Stworzeniami utworzył Brygadę Specjalną, która zajmuje się usuwaniem Ghuli z domów, które mają przejść w posiadanie mugoli. Ghule są brzydkie i głupie, jednak jako nieszkodliwe, służą czasem jako domowe zwierzątko.
Kategoria: Niegroźne, Nierozumne, Niekomunikatywne

Gnom
Pospolity ogrodowy szkodnik, mieszkający w norach, mający około stopę wzrostu, duże głowy przypominające kartofle i ostre zęby. Aby pozbyć się gnoma należy złapać go za nogi, pokręcić nim trochę w powietrzu i wyrzucić poza ogród, tak by skołowany nie mógł odnaleźć drogi z powrotem. Brutalniejszą, rzadziej stosowaną metodą, jest użycie wozaka. Gnomy są mało inteligentne i gdy tylko rozpoczyna się odgnomianie, zamiast chować się wychodzą ze swoich dziur by popatrzeć. Ich ulubionymi zajęciami jest zjadanie warzyw z pobliskich ogródków, są jednak także pożyteczne, gdyż ich dziwne zachowanie odstrasza inne ogrodowe szkodniki. Część czarodziejów wierzy, że ugryzienie gnoma to prawdziwe błogosławieństwo, gdyż ślina gnomów ma wiele niezwykłych i korzystnych właściwości, takich jak możliwość nagłego wzrostu kreatywności, a w praktyce, może nawet sprawić, że ktoś będzie wyśpiewywał arie operowe lub deklamował poematy w języku wodników.
Kategoria: Niegroźne, Nierozumne, Niekomunikatywne

Goblin
Niewysokie, człekokształtne stworzenia o długich palcach i stopach, o pomarszczonej, ciemnej cerze oraz niebywałej inteligencji. Posiadają smykałkę do interesów, dlatego też prowadzą Bank Gringotta, w którym czarodzieje przechowują swoje pieniądze oraz inne cenne przedmioty. Uchodzą za kąśliwe, niesympatyczne stworzenia. Często dochodziło między nimi, a czarodziejami do sporów przeradzających się w rebelie goblinów. W przeszłości chciały wziąć udział w Międzynarodowej Konfederacji Czarodziejów, ale nie zostały dopuszczone. Gobliny znają się na metalurgii jak nikt inny. Z wytwarzanego przez siebie metalu potrafią zrobić niezniszczalne elementy uzbrojenia. Zajmują się też biciem monet, używanych przez czarodziejów. Każdy knut, sykl czy galeon posiada numer seryjny, oznaczający goblina, który go stworzył. Stworzenia te potrafią też bezbłędnie odróżnić podrobiony przedmiot od oryginalnego. Gobliny mają inne niż ludzie pojęcie własności. Zdaniem goblinów, właścicielem przedmiotu zawsze jest wytwórca, a nie kupujący. Po śmierci czarodzieja rodzina powinna zwrócić daną rzecz prawowitemu właścicielowi, w przeciwnym wypadku będzie to kradzież. Jeśli wytwórca przedmiotu umarł przed kupującym, to ich zdaniem cała społeczność goblinów może być uznana za właściciela.
Kategoria: Groźne, Inteligentne, Komunikatywne

Inferius
Zwłoki ożywione przez czarnoksiężnika za pomocą czarnej magii i zachowujące się jak marionetka w jego rękach. Stworzenia te nie mają wolnej woli i nie są zdolne do samodzielnego myślenia; ich jednym celem jest spełnianie rozkazów czarnoksiężnika, który powołał je do życia. Oprócz bezwzględności cechuje je ogromna siła. Podobno potrafią wydawać artykułowane dźwięki, jednak ta wiadomość nigdy nie została oficjalnie potwierdzona. Jako stworzenia ciemności, inferiusy boją się światła i ciepła. Skutecznymi zaklęciami w walce z nimi są więc takie czary jak Incendio, Lacarnum Inflammare lub klątwa Szatańskiej Pożogi. Inne zaklęcia mogą pozwolić na wygraną z niewielką ilością inferiusów, ale nie sprawdzają się przy walce z całą armią. Istotnym jest fakt, że inferiusy są odporne na wiele zaklęć; nie odczuwają bólu, więc zaklęcia powodujące cierpienie nie wpływają na nie w żaden sposób. Wiadomo także, że klątwa Sectumsempra nie pokona inferiusa, ponieważ w żyłach tych stworzeń nie ma krwi.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne, Nierozumne, Niekomunikatywne

Jackalope
Jest to stworzenie uderzająco podobne do mugolskiego zająca bądź królika, jednak w przeciwieństwie do niego posiada rogi, zwykle przypominające kształtem to występujące u młodych jelonków. Mleko ich samic ma właściwości lecznicze, jest składnikiem wielu eliksirów. Potrafią imitować ludzki głos i czasem pomagają błądzącym podróżnym odnaleźć drogę, jednak są dość płochliwe.
Kategoria: Niegroźne, Rozumne, Niekomunikatywne
Miejsce pochodzenia: Ameryka Północna

Krasnolud
Jest to niska i krępa humanoidalna istota, wyglądająca jak mały mężczyzna z dużą głową, pomarszczoną twarzą oraz nosząca długą, siwą brodę. Większość czarodziejów nie rozróżnia ich płci i nigdy oficjalnie nie określono sposobu, w jaki sami ją rozróżniają (zwłaszcza, że istnieją udokumentowane przypadki krasnoludzkich kobiet noszących brodę). Powszechnie twierdzi się, że krasnoludy są daleko spokrewnione z goblinami, czym czarodzieje tłumaczą ich zamiłowanie do złota oraz stali, z której często produkują broń lub cenne świecidełka.
W Hogwarcie pełniły rolę walentynkowych posłańców.
Kategoria: Neutralne, Inteligentne, Komunikatywne

Krokodinar
Dwunożna istota posiadająca ludzki tułów oraz nogi, jednak jej głowa przypomina pysk krokodyla. Jego barwa może być zielona lub brązowa-szara. Ma bardzo ostre kły i pazury, które przebiją się przez każdą skórę. Od tułowia odchodzi długi ogon zakończony kolcem. Łuski krokodinara są bardzo wytrzymałe i ostre. Często stosowane są do różdżek jako rdzeń. Stworzenie jest trochę wyższe od człowieka i także porusza się na dwóch kończynach. Gad posiada niski iloraz inteligencji i nie można się z nim porozumieć. Zazwyczaj zamieszkuje podmokłe i bagienne tereny.
Kategoria: Groźne, Nierozumne, Niekomunikatywne

Leprokonus
Krasnolud, przedstawiany zwykle bardzo elegancko, w krótkich płaszczach z siedmioma rzędami guzików, ubrany na zielono lub bordowo, bardzo bogato. Ich atrybutem są małe latarenki. Leprokonusy znane są ze swych żartów, uchodzą za wiecznych psotników. Podobno posiadają różne drogocenne rzeczy i strzegą skarbów. Nie łatwo ich wykołować, są bardzo sprytne. Leprokonusy są maskotkami irlandzkiej drużyny Quidditcha, zawsze noszą przy sobie garnki ze złotem, którymi obdarowują kibiców. Niestety złoto leprokonusów jest bezużyteczne, gdyż znika po jakimś czasie.
Kategoria: Groźne, Inteligentne, Komunikatywne

Mantykora
Bardzo niebezpieczne stworzenie, mające głowę człowieka, ciało lwa i ogon skorpiona. Jest tak samo niebezpieczna jak chimera  i równie rzadka. Podobno cicho nuci, gdy pożera swoją ofiarę. Skóra mantykory odbija większość zaklęć i uroków, a ukłucie jej żądłem, powoduje natychmiastową śmierć, z tego też powodu żaden badacz nie przeżył spotkania z mantrykorą i nie wiadomo, czy można się z nią porozumieć w jakikolwiek sposób.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne, Rozumne, Niekomunikatywne
Miejsce pochodzenia: Grecja

Minotaur
Minotaury są urodzonymi wojownikami, są większe oraz cięższe od człowieka i to czyni z nich żywe tarany. Górna część ciała zbliżona jest do ludzkiej, ma bardzo szerokie barki i umięśnioną klatkę piersiową. Dolna również jest do niej podobna, jednak nogi zakończone są parzystymi kopytami. Całe ich ciało pokryte jest krótką, ale za to gęstą sierścią, której kolory to zazwyczaj brąz i czerń. Głowa przypomina łeb byka, zakończona jest ostrymi, długimi rogami. Nigdy nie potwierdzono naukowo, że można się z nimi porozumieć, dlatego uważa się je za niekomunikatywne.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne,Rozumne, Niekomunikatywne
Miejsce pochodzenia: Grecja

Olbrzym
Ogromne humanoidalne stworzenie mierzące od dwudziestu do dwudziestu czterech stóp (siedem, osiem metrów) wzrostu. Mają grubą skórę przypominającą skórę nosorożca. Pierwotnie żyły w małych szczepach, których było około setki, prowadząc ze sobą ustawiczne wojny. Częściowo przetrzebione przez czarodziejów, częściowo we własnych wojnach ukryły się w wysokich górach. Obecnie pozostało ich około osiemdziesięciu, jednak olbrzymy nie są przywykłe do życia w tak licznych grupach – co pewien czas walczą ze sobą. Nie lubią gdy czarodzieje używają czarów przeciwko nim, jednak lubią magiczne przedmioty, które mogą okazać im się pomocne. Nie są zbyt inteligentne, kiedy postawi się przed nimi za dużo problemów do przemyślenia, po prostu zaczną zabijać by ułatwić sobie sprawę. Mają swój język, a część z nich potrafi nawet rozmawiać po angielsku. Olbrzymy mogą krzyżować się z ludźmi, nie są jednak zbyt dobrymi rodzicami.
Kategoria: Niebezpieczne, Nierozumne, Niekomunikatywne

Poltergeist
Podobne do ducha, złośliwe stworzenie, które nawiedza domy i zamki. Może przenosić przedmioty co pomaga mu w dokuczaniu innym, co zresztą każdy poltergeist uwielbia, jednak największą radość sprawia im wywoływanie szeroko pojętego chaosu. Żaden poltergeist nigdy nie był żywym człowiekiem, ale może przybierać różne postacie, np. duch, mutant.
Kategoria: Groźne, Inteligentne, Komunikatywne

Sasabonsam
Wampirze istoty żyjące w Nigerii. Naoczni świadkowie twierdzą, że jest to wampir lub ogr, posiada żelazne zęby i ostre pazury. Ich ukąszenia nie pozostawiają trwałych powikłań, jednak są podobno bardzo bolesne i rzadko kiedy kończą się ocaleniem życia. Do powalenia sasabonsam często potrzeba co najmniej dwóch dorosłych czarodziejów.  
Kategoria: Niebezpieczne, Inteligentne, Średnio komunikatywne
Występowanie: Nigeria

Sfinks
Stworzenie mające ludzką głowę i tułów lwa. Od ponad tysiąca lat były wykorzystywane przez czarownice i czarodziejów do pilnowania kosztowności i tajnych skrytek. Sfinksy są bardzo inteligentne i kochają zagadki oraz rebusy. Zazwyczaj są niebezpieczne tylko wtedy, gdy coś zagraża temu, czego pilnują.
Kategoria: Niebezpieczne, Inteligentne, Komunikatywne
Miejsce pochodzenia: Egipt

Sidhe
Rodzaj elfów występujący wyłącznie w Szkocji i Irlandii, różniący się od zwyczajnych elfów wyjątkową mocą magiczną, wysokim ilorazem inteligencji, zdolnością mowy we wszystkich językach ludzi oraz rzadkim darem opętania umysłów. Dar ten pozwala im wywierać wpływ na inne istoty, przekazując im swoje zachowania, cechy charakteru oraz myśli, poprzez wejście w ciało opętanego.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne, Inteligentne, Komunikatywne

Skrzat domowy
Magiczna istota żyjąca w służbie czarodziejów. Skrzaty zazwyczaj posiadają tylko bogatsze i znaczniejsze rodziny czarodziejskie, często służą też w różnych instytucjach. Skrzaty są bardzo oddane swoim rodzinom, muszą być bezwzględnie posłuszne swym panom, nie mogą się sprzeciwiać, ani ujawniać żadnych rodzinnych sekretów, a za nieposłuszeństwo same muszą wymierzyć sobie karę. Sam pomysł dostawania wynagrodzenia za swoją pracę uważają za zły i obraźliwy. Skrzaty zazwyczaj ubrane są w stare, zniszczone i brudne ścierki lub chusty.  Związane są czarem, przez który nie mogą porzucić pracy. Jedynie pan, dając im ubranie, fragment ubrania lub nawet jego skrawek, może zwolnić skrzata ze służby, co większość skrzatów wyraźnie zadowolona ze swojego zniewolenia, uznaje za straszliwą hańbę. Skrzaty domowe, które nie mają panów, najczęściej pracują w różnych szkołach magii, gdzie za swą pracę mogą otrzymać zapłatę w postaci pieniędzy, a także dni urlopu, chociaż w rzeczywistości nie korzystają z tego, traktując swoją pracę jako cel życiowy oraz ich największą radość. Skrzaty domowe dysponują dużą mocą magiczną, ale są ograniczane przez swych panów. Potrafią się aportować i deportować nawet w Hogwarcie, ich magia się zupełnie różni od magii czarodziejów.  Skrzaty mogą też podczas teleportacji przenosić ludzi.
Kategoria: Neutralne, Inteligentne, Komunikatywne

Szyszymora
Obecna w irlandzkim folklorze od VIII wieku. Szyszymory nie są groźnymi stworzeniami, lecz ich potępieńcze głośne jęki czynią je z pewnością przerażającymi. Najbardziej wyrazistą cechą ich wyglądu są oczy, ogniście czerwone od trwającego wieki łkania nad tymi, których kochały i za którymi tęsknią. Najczęściej przedstawia się szyszymorę jako wysoką, wymizerowaną kobietę o lejących się białych bądź po prostu jasnych włosach, odzianą w zieloną suknię nakrytą szarą opończą z kapturem. Bywa jednak, że szyszymora przybiera postać staruszki albo pięknej złotowłosej dziewczyny w czerwonej sukience. Irlandzkie banshee mogły także być ubrane całe na biało.
Każdej Irlandzkiej rodzinie przypisana była jedna szyszymora, by służyć jej przez wieki, lecz pojawić się mogła wyłącznie wówczas, gdy któryś z członków rodziny miał umrzeć. Tylko najstarsze rody, które mogą się poszczycić pochodzeniem od legendarnych bohaterów z wczesnego średniowiecza, mają swoje szyszymory. Najsławniejszą z nich z przeszłości była Aibhill, która nawiedzała królewską rodzinę O'Brien. Według legendy stary król Brian Boru poszedł na bitwę pod Clontraf w 1014 r. wiedząc, że nigdy z niej nie wróci, ponieważ poprzedniej nocy pojawiła mu się Aibhill, która prała żołnierskie ubrania, aż woda stała się czerwona od krwi.
W późniejszych czasach mówiło się, że szyszymory zwiastują śmierć zawodzeniem i lamentowaniem (jest to tak zwany „lament banshee” prorokujący szybki zgon) pod oknem umierającego, co czasem wymagało umiejętności unoszenia się na wysokość kilku pięter. Szyszymory mogą również trzymać się z dala, samotnie błąkając się po wzgórzach wokół domostwa lub przysiadając na murze. Czasem szyszymora w ogóle się nie pokazuje, dając poznać swą obecność jedynie przeszywającym jękiem. Zdarza się także – choć niezwykle rzadko, że kilka szyszymor może ukazać się razem, co zwiastuje śmierć kogoś znamienitego albo szanowanego.
Kategoria: Niegroźne , Rozumne, Niekomunikatywne
Występowanie: naturalnie Irlandia, Szkocja

Troll
Duże stworzenia o wzroście dochodzącym do 12 stóp, czyli około 4 metrów i wadze do pół tony. Trolle są prymitywne i bardzo silne, co czyni je niebezpiecznymi i nieobliczalnymi. Mają raczej humanoidalny kształt, wielki korpus przypominający głaz, krótkie, grube nogi i długie ręce. Na nieproporcjonalnie małej głowie znajdują się odstające uszy. Trolle porozumiewają się ze sobą pomrukami, które można uznać za rodzaj prymitywnego języka. Zdarzały się jednak przypadki że trolle potrafiły zrozumieć ludzką mowę, a te inteligentniejsze wypowiedzieć kilka słów. Wyróżniamy trzy gatunki trolli:
 •  górskie – największe i najbardziej niebezpieczne, łyse o szarej skórze
 •  leśne – brązowe, czasem porośnięte rzadkimi brązowymi lub zielonymi włoskami
 •  rzeczne – sine, często pokryte kudłatym futrem. Ten gatunek trolla posiada również małe różki na głowie.
Kategoria: Niebezpieczne, Nierozumne, w zależności od osobnika Średnio komunikatywne lub Niekomunikatywne


Tryton / Syrena
Zwane również syrenami, nereidami lub wodnikami, podobnie jak centaury odmówiły statusu istot, woląc pozostać zwierzętami. Ich zwyczaje są równie mało znane co zwyczaje centaurów. Posługują się dziwnym językiem, który w wodzie brzmi jak ludzka mowa, natomiast na powierzchni jest to nieprzyjemny skrzekot. Czarodzieje, którzy poznali język trytonów, mówią o dobrze zorganizowanych społecznościach różnej wielkości oraz o zaawansowanych konstrukcyjnie siedzibach, w których mieszkają. Czasem hodują w swoich podwodnych "ogródkach" druzgotki, służące im za domowe zwierzątka. Ich bronią jest ciamarnica. Trytony mają żółtą łuskowatą skórę, a zamiast nóg płetwę i chociaż ich wygląd ich jest podobnie różnicowany jak u ludzi, to najczęściej miewają ciemnozielone włosy oraz potężne, srebrne ogony. Jedna z grup trytonów zamieszkuje dno jeziora w Hogwarcie.
Kategoria: Niebezpieczne, Inteligentne, Komunikatywne

Wampir
Stworzenia pochodzenia ludzkiego, o ostrych kłach do wgryzania się w szyje i osuszania z krwi swoich ofiar, blado-sinej skórze i ciemnych, podkrążonych oczach. Podobnie jak wilkołaki lubią mieszkać w swoich własnych krainach. Przemiana w wampira następuje po ugryzieniu przez jednego z osobników; słabsi ukąszeni umierają, a mocni stają się wampirami, przemiana może trwać długi okres czasu. Powszechnie znana jest ich awersja do czosnku. Wampiry nie mogą funkcjonować w świetle słonecznym, wychodzą dopiero po zmroku, by się pożywić. Głównym składnikiem ich diety jest krew, preferowanie ludzka. Podobno Miodowe Królestwo ma w swoim asortymencie lizaki o smaku krwi, stworzone najprawdopodobniej z myślą o wampirach, jednak nie wiadomo, jakie wyniki sprzedaży osiągnął ten produkt. Wampiry mają bardzo duże problemy z kontrolowaniem swoich instynktów, dlatego nie mogą przebywać zbyt długo w towarzystwie ludzi. Wampiry żyją znacznie dłużej od ludzi, przeciętnie około 120 lat. Szczególnie znanym wampirem był Amarilo Lestoat, autor książki „Monologi z wampirem”, które doprowadzają czytelnika do wyczerpania z nudów i stania się wtedy łatwą oraz Blodwyn Bludd, zwany również Wampirem z Dolin, który zanim zabijał swoją ofiarę, śpiewał jej swoim donośnym barytonem.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne, Rozumne, Komunikatywne

Wila
Kobieta, a właściwie widmo kobiety, która hipnotyzuje swoim zjawiskowym wyglądem i eterycznością. Wile zasiedlają lasy, jeziora, góry i obłoki, potrafią dowolnie zmieniać postać. W formie zwierzęcej mogą ukazać się jako łabędzie, konie, sokoły, węże albo wilki, najbardziej jednak kuszące i niebezpieczne są pod postacią pięknych młodych kobiet o długich, spływających na ramiona złocistych lub srebrzystych włosach, ubranych w mgliste szaty i pląsających w blasku księżyca. Młodzi mężczyźni, którzy ulegną ich urokowi, zupełnie tracą rozum – są otępiali, często zapominają jeść, pić lub spać. Jeśli ktoś będzie miał pecha i napotka tańczące wile, będzie musiał przyłączyć się do nich i tańczyć, dopóki nie padnie z wycieńczenia. Ten, kto wkroczy w elfi krąg koło wydeptanej trawy, w którym zabawiały się wile, już nigdy nie zazna szczęścia. Choć wile potrafią być dobre dla ludzi i dzielić się swoją wiedzą medyczną i profetyczną, są to dość gwałtowne niewiasty. Nie znoszą, kiedy się je okłamuje albo oszukuje i potrafią zsyłać okropne kary, szczególnie na tych, którzy nie dotrzymają obietnicy. Wile niejednokrotnie łączyły się z ludźmi, ustatkowywały się i wychowywały dzieci, najwyraźniej bez szkody dla własnego gatunku. Ich dzieci ze związków z ludźmi dziedziczą pewne ich cechy, w tym zjawiskową aparycję, umiejętność manipulowania, a także niekiedy zdolności artystyczne.
Kategoria: Niegroźne, Inteligentne, Komunikatywne

Wilkołak
Istota magiczna występująca na całym świecie. Można się w niego zmienić wyłącznie na skutek ugryzienia przez jednego z nich. Wilkołaki mają wysoko rozwinięte kończyny, którymi powalają przeciwnika, krótką sierść i długi pysk wyposażony w ostre jak brzytwa zęby, którymi gryzą swoje ofiary. Rzadko zdarza się, żeby wilkołaki zabijały. Przez miesiąc wilkołak jest w ludzkiej postaci, nie różni się niczym od innych ludzi, lecz przy pełni zmienia się w podobne do wilka stworzenie stojące na dwóch tylnych kończynach nie przypominające niczym człowieka.  Nie wynaleziono, niestety, do tej pory żadnego lekarstwa powstrzymującego przemiany, choć ostatnie odkrycia w dziedzinie eliksirów zmniejszyły jej najgorsze objawy - wywar tojadowy pomaga, żeby po przemianie mieć "czysty umysł”, pohamować zwierzęce instynkty i nikogo nie zaatakować. Przemiana w wilkołaka następuje przy pełni księżyca. Najczęściej normalny, zdrowy na umyśle czarodziej lub mugol zmienia się w krwiożerczą bestię. Jest to jedno z nielicznych stworzeń, które ciągnie do ludzi, bowiem jest to ich ulubiona zdobycz, wilkołaki nie polują na żadne zwierzęta. Gdy już natrafi na człowieka, jedyną rzeczą, która jest w stanie go potrzymać przed zaatakowaniem, jest wycie innego wilkołaka, wtedy momentalne porzuca niedoszłą ofiarę i biegnie odnaleźć towarzysza. U ludzi ugryzionych przez wilkołaki w fazie księżyca innej niż pełnia, obserwuje się wyostrzenie zmysłów i większe zamiłowanie do krwistych mięs. Departament Kontroli Nad Magicznymi Stworzeniami prowadzi Rejestr Wilkołaków – osobnik, który się nie zarejestrował, a został odkryty, staje przed Wizengamotem i może zostać odesłany do Azkabanu.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne, Inteligentne, Komunikatywne

Yeti
Stwory są wielką tajemnicą dla mugoli, lecz dla czarodziejów – mniejszą. Podejrzewa się, że są spokrewnieni z trollem, lecz nikomu nie udało się zbliżyć do nich na tyle, żeby przeprowadzić dokładniejsze badania. Osiągają nawet 15 stóp wzrostu i całe ich ciała są porośnięte, gęstymi, śnieżnobiałymi włosami. Boją się jednak ognia, przez co mogą być odparte przez wprawnych czarodziejów.
Kategoria: Niebezpieczne, Nierozumne, Niekomunikatywne
Miejsce pochodzenia: Tybet

Yumbo
Kuzyn skrzata domowego. Są to złośliwe stworzenia mające tendencję do kradzieży żywności czarodziejom, którzy je źle traktują. Posiadają moc magiczną, z której mogą bezróżdżkowo korzystać i mogą się teleportować.
Kategoria: Neutralne, Inteligentne, Komunikatywne
Występowanie: Afryka

Zombie
Nieumarły duch. Można go rozpoznać po szarawej skórze i zapachu zgnilizny, który wokół siebie roztaczają. Charakteryzuje ich również niekontrolowany głód żywego ciała. Mimo, że zombie są podobne do Inferiusów, to w istocie zupełnie inne stworzenia.
Kategoria: Bardzo niebezpieczne, Nierozumne, Niekomunikatywne
Występowanie: południowa część Stanów Zjednoczonych

______________________

Sorrow   I love your beautiful anger
* YOU ARE MY LIGHT * EVERYTHING MY HEART DESIRES * SHOW ME YOUR BEAUTIFUL ANGER * SORROW, KEEPING ME SANE * YOU TURN MY NIGHTS INTO DAYS *


Powrót do góry Go down
Zobacz profil autora


Sponsored content












PisanieTemat: Re: Zwierzęta magiczne   

Powrót do góry Go down
 

Zwierzęta magiczne

Zobacz poprzedni temat Zobacz następny temat Powrót do góry 
Strona 1 z 1

 Similar topics

-
» Zwierzęta magiczne
» Magiczne choroby i urazy
» Zwierzęta
» Zwierzęta Severusa.
» Magiczne używki

Permissions in this forum:Nie możesz odpowiadać w tematach
Czarodzieje ::  :: 
zasady
 :: 
spisy fabularne
-